1980 sonrası Türkiye'de eğitim ve kalkınma arasındaki ilişki

Kalkınma olgusunu geniş anlamda ele aldığımızda gelişmemiş veya gelişmekte olan ülkelerin beşerî sıkıntılarının minimize edilebilmesi ve bireyin refahının arttırılması noktasında gerekli dinamiklerin çalıştırılma çabası olarak ifade edilebilir. Bu kavramı sadece ekonomik temelli bir olgu olarak ele almak doğru olmaz. Tabi olarak kalkınma olgusunun iktisat dışı alanlarla da bu bağlamda ilişkilerinin olması kaçınılmazdır. Bu bizi kalkınma kavramının ekonomi harici alanlarda da izah edilebileceği yönünde fikir sahibi yapar. Eğitim kurumu nitelikli işgücü sağlanması noktasında kalkınmada kilit rol oynamaktadır. Aynı zamanda eğitim kurumları beşeri sermayenin de kaynağıdır. Başka bir açıdan ele alacak olursak eğitim kurumları, bireyin yaşam seviyesini yükseltici rolü vasıtası ile sosyal refaha, insani gelişmeye olumlu yönde etki etmektedir. Daha önce yapılmış araştırmalar ışığında yapılan bu çalışmanın amacı, 1980 sonrası Türkiye'de eğitim ve kalkınma ilişkisini 1980-2018 yılları arası mevcut yıllık veriler ışığında incelemek ve değerlendirmektir. Çalışma sonucunda, eğitimin kalkınmaya olan etkisinin yanında kalkınmanın belirleyicileri ile olan ilişkisi temsili seriler ile Johansen eşbütünleşme ve Granger nedensellik testleri yardımıyla incelenerek aralarında bağ olduğu sonucuna varılmıştır.