Revisiting the European refugee crisis of 2015: A post-functionalist analysis

2015 yılında AB, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana en şiddetli ve en yoğun mülteci kriziyle karşı karşıya kaldı. Sonuç olarak, bölünmüş bir AB ortaya çıktı ve bu durum AB'nin mülteci sorununa ortak bir çözüm bulmasını engelledi. Buna göre AB, sınırlarının dışında çözüm aramak için göç ajandasında dışsallaştırma politikasını takip etmeye başladı. Bu durumda AB ile üçüncü ülkeler arasındaki işbirliği süreçleri, AB'nin dışsallaştırma politikasını tanımlamak için literatürde sıklıkla ifade edilmektedir. Ancak, AB'nin göç sorununu dışsallaştırmasının ve sorunun yükünü üçüncü ülkelere aktarmasının temel nedenini açıklamaya ihtiyaç vardır. Bu amaçla, bu tez, "kısıtlayıcı görüş ayrılığı" kavramını kullanarak post-işlevsel teorik çerçevesi aracılığıyla bir açıklama sunmaktadır. Kamuoyu ve aşırı sağ siyasi partilerin yabancı düşmanlığı hem üye ülkelerinin kendi içlerinde hem de aralarında, kuvvetlendirici bir faktör olan kimlik politikası tarafından şekillendirilen, kısıtlayıcı görüş ayrılığını yaratmaktadır. Tez, bu görüş ayrılığının AB'nin dışsallaştırma odaklı göç ajandasının arkasındaki itici güç olduğunu savunmaktadır ve AB'nin 2015 mülteci krizi sırasında uyguladığı bu politikanın bir açıklamasını sağlamak için kamuoyu anketlerinin, özellikle Avrupa Komisyonu'nun Eurobarometre verilerinin, ve AB-Türkiye işbirliği süreciyle ilgili resmi AB belgelerinin bir analizini sunmaktadır. Kısıtlayıcı görüş ayrılığı döneminde, AB dışsallaştırmaya yönelik göç politikasının güvenilecek en uygun yol olduğuna inanmaktadır.