7. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile matematiğe yönelik tutum ve kaygılarının arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 7. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile matematiğe yönelik tutum ve kaygılarının arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma, 2022-2023 eğitim- öğretim yılında bahar döneminde Mersin ili Mezitli ilçesinde devlete bağlı bir ortaokulda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi ise, ortaokulda öğrenim gören 7. sınıf 100 öğrenciden oluşturulmuştur. Araştırmanın amacı doğrultusunda nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma sürecinde veri toplamak için öğrencilerin öğrenme stillerini belirlemek amacıyla, Kolb (1999) tarafından geliştirilen, Gencel (2006) tarafından Türkçeye uyarlanan Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri (KÖSE III), öğrencilerin matematik kaygı düzeylerini belirlemek için, Bindak (2005) tarafından geliştirilen, öğrencilerin Matematik Kaygı Ölçeği, öğrencilerin matematiğe yönelik tutumlarını belirlemek için Matematik Tutum Ölçeği (MTÖ) kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin analizi SPSS program ile elde edilmiştir. Araştırma sorularını yanıtlamak için betimsel istatistikler kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini belirlemek için frekanslar ve yüzdeler kullanılmıştır. Araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişkiyi bulmak için Chi-kare bağımsızlık testi uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; 7. sınıf öğrencilerinin sırasıyla, %45'inin "Değiştiren", %24'ünün "Özümseyen", %17'sinin "Ayrıştıran" ve %14'ünün "Yerleştiren" öğrenme stiline sahip olduğu görülmüştür. 7. sınıf öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumları ve öğrenme stilleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ayrıca, 7. sınıf öğrencilerinin matematik kaygıları ve öğrenme stilleri arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Öte yandan, araştırmaya katılan öğrencilerin hem matematiğe yönelik tutum hem de kaygı düzeyleri orta düzeyde olarak görülmüştür.