Aktüel manevi problemler bağlamında alternatif bir model olarak klasik dönem Sûfî tecrübesi

Teknolojinin hızlı ilerleyişi ve sanayileşme ile birlikte şehirleşmenin artışı maddi anlamda görece bir iyileşmeye sebep olsa da beraberinde manevi anlamda birçok problemin de ortaya çıkmasına yol açmıştır. Manevi problemlerden kastedilen hem bilinen anlamda ruhsal ve psikolojik sorunlar hem de ahlaki zafiyetlerdir. Bilimsel anlamda dinsel ve ruhsal problemlerin çözümüne yönelik arayışlar bilim adamlarını tek bir bilimle değil interdisipliner bir bakış açısıyla meseleye yaklaşmaya sevk etmiştir. Bu bağlamda günümüz bilim dünyasında psikoloji, ilahiyat, psikiyatri gibi farklı bilim alanlarında yapılan ortak çalışmaların aktüel manevi problemlerin çözümünde daha etkili olacağı kabul görmektedir. Söz konusu interdisipliner çalışmaya katkı sağlaması açısından genel anlamda Tasavvuf düşüncesinin özel olarak da klasik dönem olarak adlandırabileceğimiz Gazzâlî (ö. 505/1111) öncesi sûfî düşünce ve tecrübesinin modern dünyanın manevi problemlerin çözümüne katkı sağlayacağı ve bu meseleye dair derinlikli bir bakış açısı kazandıracağı düşünülmektedir. Bu bağlamda manevi sorunlara karşı Kuran ve sünnet merkezli bir mutluluk reçetesi sunma iddiasındaki sûfîlerin tecrübe eksenli fikri birikimlerinin bilim dünyasına arz edilmesi, bilimsel birikime katkı sağlayacak olmasının yanında yaşanan hayata dönük tezahürleri açısından da önem taşımaktadır.