Albert Camus ve Viktor E. Frankl'da anlam arayışı

Bu çalışma aracılığı ile, Albert Camus ve Viktor E. Frankl'ın fikirleri çerçevesinde insanın anlam arayışını karşılaştırmalı olarak incelemek amaçlanmaktadır. Anlam arayışı, yalnızca bireysel bir psikolojik ihtiyaç değil, aynı zamanda etik bir sorumluluk ve ontolojik bir zorunluluk biçimi olarak değerlendirildiği görülmektedir. Çalışmada Camus'nün absürd, felsefi intihar ve başkaldırı etiği kavramları ile Frankl'ın logoterapi, noetik boyut, vicdan ve kendini aşma ilkesi temel kavramsal çerçeveyi oluşturmaktadır. Camus hayatın anlamını, anlamın yokluğuna rağmen üstlenilen etik bir duruş olarak kavramsallaştırır. Frankl ise anlamı aşkın değerlerle ilişkili, sezgisel olarak keşfedilen bir olgu olarak tanımlar. Camus ve Frankl metinlerinde yapılan incelemelerde; her iki düşünürün de anlam sorununu özgürlük ve ahlaki sorumluluk ile ilişkilendirdikleri görülmüştür. Bu bağlamda, çalışmanın temel savı, insanın anlam yöneliminin bireysel olduğu kadar toplumsal düzeyde de dönüştürücü güce sahip olduğu ve çağdaş insanlık krizinden çıkışın; özgürlük, vicdan ve sorumluluk ilkeleri temelinde inşa edilen etik bir bilinçle mümkün olduğudur. Anlamın kendisini var ettiği kültürün, yaşamı besleyen bir dinamiği olabilmesi için; insanın ontolojik yapısına hitap etmesi ve duyarlılık esasında biçimlenmesi gerekliliği mevcut çalışmanın önerileri arasındadır.