Almanya'nın Karadeniz politikası: Siyasi, ekonomik, askerî

Almanya, 1871 yılında birliğini tamamlamış ve hızla yükselen sanayisiyle jeopolitik güç olmuş, o yıllarda sömürge paylaşımı büyük ölçüde tamamlandığından yönünü doğuya çevirerek Ortadoğu ve Karadeniz'in zenginliklerine sahip olmaya çalışmıştır. I. ve II. Dünya Savaşı'nı yenilgi ile sonuçlandıran Almanya, zorunlu olarak jeopolitik güç iddiasından vazgeçmiş, ABD ve NATO'nun güvenlik şemsiyesi altında sivil güce evirilmiş, bu durum savunma harcamalarından azade olarak ekonomik kalkınmasına ve Avrupa'nın ekonomik ve siyasi bütünleşmesi ile bu bütünleşmenin lokomotifi olmasına imkân vermiştir. Tüccar devlet ve jeoekonomik güç olarak da adlandırılan Almanya Soğuk Savaş döneminde başlattığı "Doğu Politikası (Ostpolitik)" ile iki Almanya'nın birleşmesini ve Soğuk Savaş sonrası çalkantılı dönemi atlatmasını sağlamıştır. Almanya, ekonomik ve kültürel araçlar ile Karadeniz bölgesinde kendi şirketlerinin pazarlara girmesine ve iş yapma koşullarını iyileştirmesinin yanı sıra Avrupa Birliği ve NATO çerçevesinde uluslararası normları güçlendirme, sürdürülebilir kalkınma, demokrasi çevre, kültürel ilişkiler, eğitim politikası vb. konularına destek sağlayarak birinci kuşak çevresinde olmayan Karadeniz'i çevreleyen devletlere katkı ve değişim sağlamak istemektedir. Almanya özellikle son yirmi yılda ekonomik refahını sağlamak için Rusya'yla dostluğunu korumuş ve Rusya'nın jeopolitik ihtiras ve arzuları ile antidemokratik davranış ve insan hakları ihlallerini görmezden gelmiştir. Çalışmada; Almanya'nın geçmişten günümüze Karadeniz'e yönelik politikaları jeopolitik, jeoekonomik ve jeokültürel açılardan incelenerek bölgeye yönelik ekonomik, siyasi ve askerî politikası tespit edilmektedir.