Amasya ilinde ilkokulda görev yapan öğretmenlerin kaynaştırma eğitimiyle ilgili duygu, tutum ve kaygılarının değerlendirilmesi

Her insana eşit hak ve fırsatın verilmesi ilkesinden hareketle eğitimde de eşit hak ve fırsatın özel gereksinimli bireylere de verilmesi gerekmektedir. Özel gereksinimli bireylere eşit eğitim hak ve fırsatının ise kendi akranları arasında ve kendi doğal ortamında uygulanan kaynaştırma eğitimi uygulamaları ile sağlanabileceği gittikçe yaygınlık kazanan fikirdir. Kaynaştırma eğitiminin uygulanmasında en etkili unsur öğretmenlerdir. Öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine olan tutum, kaygıları ve duyguları öğrencilerin davranış ve duygularına yön vermektedir. Bu araştırmada ilkokullarda görev yapan sınıf ve branş öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu, tutum ve kaygılarını cinsiyet, yaş, öğrenim durumu, özel eğitime ihtiyaç duyan bireyle anlamlı etkileşimde bulunma, özel eğitimle ilgili eğitim alma, özel eğitimle ilgili yerel mevzuat ve politikalara dair bilgi sahibi olma, özel eğitime ihtiyaç duyan bireylere eğitim verme konusunda özgüven sahibi olma, özel eğitime ihtiyaç duyan bireye eğitim verme tecrübesi ve branş gibi değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 2015-2016 eğitim öğretim yılında Amasya ilindeki resmi ilkokullarında görevli 502 öğretmen üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada, çalışma evreninin tamamına ulaşılmaya çalışıldığından örneklem tayini yoluna gidilmemiştir. Veriler ölçek tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Bu bağlamda veri toplamak amacıyla "Kaynaştırma Eğitimi İle İlgili Duygular, Tutumlar ve Kaygılar Ölçeği" (KEİDTKÖ) kullanılmıştır. İlgili ölçek iki alt bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölüm demografik değişkenlerin toplanmasına yönelik Kişisel Bilgi Formu bağlamında; diğer bölüm ise öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu, tutum ve kaygılarını belirlemek üzere oluşturulan maddelerden meydana gelmiştir. Araştırmada; verilerin analizi SPSS 20.0 programıyla analiz edilmiştir. Normal dağılım özelliği gösteren dağılımlar için ise parametrik analiz teknikleri, bağımsız grup t testi kullanılmış olup, anlamlılık .05 düzeyinde saptanmıştır. Elde edilen verilerin analizi neticesinde, araştırmacı öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin kaygı alt boyutu ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşmıştır. Ayrıca, araştırmacı öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu, tutum ve kaygı alt boyutları ile yaş değişkeni arasında herhangi bir anlamlı ilişki olmadığını bulmuştur. Öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu ve kaygıları eğitim seviyelerine göre değişmektedir. Araştırmacı öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin kaygı alt boyutunun özel eğitime gereksinim duyan bireyle kayda değer etkileşimde bulunma değişkeni arasında anlamlı fark bulunmuştur. Bunun yanı sıra araştırmacı, öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin kaygı ve tutumları ile özel eğitim hakkında eğitim alma değişkeni arasında anlamlı bir ilişki olduğunu bulmuştur. Ayrıca öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu ve kaygıları ile özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklarla ilgili yerel mevzuat ve politikalarını bilip bilmediği değişkeni arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca, araştırmacı öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu, tutum ve kaygı alt boyutları ile özel eğitime ihtiyaç duyan öğrencilere eğitim verme konusundaki özgüven değişkeni arasında anlamlı bir ilişki olduğu sonucunu elde etmiştir. Araştırmacı öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin duygu, tutum ve kaygı alt boyutları ile özel eğitim verme tecrübesi değişkeni arasında anlamlı bir ilişki olduğunu bulmuştur. Son olarak öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin tutum ve kaygı alt boyutları ile branş değişkeni arasında anlamlı bir fark bulunmuştur.