Ambulans çalışanlarında iş doyumu, tükenmişlik, depresyon ve anksiyete ilişkisi "Fethiye örneği"

Amaç: Bu çalışmada Fethiye'deki ambulans çalışanlarının iş doyumu, tükenmişlik, depresyon ve anksiyete ilişkisinde bireysel özelliklerin etkisini ölçmek amaçlanmaktadır. Yöntem: Tanımlayıcı ve analitik olan çalışmamız Muğla İli Fethiye İlçesinde bulunan 5 farklı 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında 01.02.2019 – 02.03.2019 tarihleri arasında yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Minnesota İş Doyum Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Hastane Anksiyete-Depresyon Ölçeği kullanılmıştı. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel analizler, Student-t, Mann Whitney U, One-Way ANOVA, Tukey HSD, Kruskal Wallis Testleri ve değişkenler arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesinde Pearson Korelasyon Analizİ kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılanların %57,3'ünün kadın, %48,3'ünün 30 yaş ve altında, %50,6'sının gelir düzeyinin kısmen yeterli, %43,8'sinin ön lisans mezunu, %65,2'sinin çalışma biçimin 24 saat, %50,6'sının çalışma yılının 6-10 yıl olduğu, %80,9'unun mesleği isteyerek seçtiği, %41,6'sının mesleği bırakmayı istediği görülmektedir. Ambulans çalışanlarının genel doyum puan ortalamaları 3,16±0,730 (Min-Mak:1,00-5,00), genel tükenmişlik puan ortalamaları 33,42±14,039 (Min-Mak:0-65), anksiyete puan ortalamaları 8,26±3,947 (Min-Mak:0-17), depresyon puan ortalamaları 7,17±4,051 (Min-Mak: 0-15) olarak bulunmuştur. Sonuç: Ülke genelinde ambulans çalışanlarının çalışma koşullarını iyileştirmeye yönelik ulusal düzeyde geniş katılımlı çalışmalar yapılması önerilmektedir. Anahtar Sözcükler: 112, iş doyumu, tükenmişlik, anksiyete ve depresyon.