Anayasal demokrasilerde siyasi propagandanın hukuki rejimi

Siyasî propagandanın kurallarını belirleyen çok sayıda ve çeşitli yasa, ilke ve başkaca regülasyonun varlığına rağmen bu düzenlemelerde kavramsal bir belirsizlik mevcuttur. Bir anayasal demokrasiyi tanımlamak ve tespit etmek bir diğer problemi ortaya çıkarır. Bu tezin birinci bölümü bunlarla yüzleşmekte ve mezkur problemleri çözmeyi denemektedir. Kavramsal açıklık, anayasal demokrasiyle siyasî propagandanın felsefî, tarihî ve etimolojik boyutlarının incelenmesiyle sağlanmaktadır. Hukukî perspektifin dışında kalan yaklaşımların kapsamı, tezin birinci bölümüyle sona ermektedir. Bu çalışmanın geriye kalanı, birinci bölümde tanımlanan ve tespit edilen hukukî sistemlerden karşılaştırmalı bir çerçeve kurmayı amaçlamaktadır. Bu girişimin birinci adımı, hak temelli bir perspektifin benimsenmesidir. Bu amaçla; ifade, toplanma ve örgütlenme hürriyetlerinin hem Avrupa hem de Amerikan içtihadı incelenmektedir. Tezin üçüncü ve son bölümü, bu temel üzerine inşa edilmiştir. Siyasî propagandaya ilişkin yasal düzenlemelerin çoğu, ilgili hakların standart rejimlerinde esaslı değişiklikler yapmaktadır. Bu değişiklikler, seçimler ve siyasi propaganda hakkındaki çeşitli ilkelerin sonucudur. Bu ilkelerin birincisi, adaylar arasındaki eşitlik ve/veya hakkaniyettir. Diğer ilkeyse seçimlerin dürüstlüğüdür. Tezin son bölümü, mezkur ilkelerden doğan sonuçların keşfine adanmıştır.