Ayak ve ayak bileği kemik iliği ödeminde hiperbarik oksijen tedavisinin etkinliği

Amaç: Bu araştırmada, hiperbarik oksijen tedavisinin (HBO) kemik iliği ödemi (KİÖ) üzerindeki etkileriyle ilgili yapılmış çalışmaların sayıca sınırlı olduğu gözlemlenmiştir. Özellikle Ayak ve ayak bileği üzerine odaklanan KİÖ tedavisiyle ilgili yapılmış çalışmalar neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu çalışma, HBO'nun ayak ve ayak bileğindeki KİÖ tedavisinde non-invaziv, etkili ve güvenli bir terapi yöntemi olup olmadığını belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, hastaların semptomlarının azalması ve günlük yaşama dönüş sürelerinin kısalması konusunda olumlu bir etki beklenmektedir. Bu çalışmanın sonuçları, ayak ve ayak bileğinde KİÖ tedavisi için HBO'nun potansiyel bir değeri olup olmadığını daha iyi anlamamıza yardımcı olacaktır. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak yürütülen araştırmamızda, ayak ve ayak bileğinde kemik iliği ödemi bulunan ve Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'ne yönlendirilen hastalarda 30 seans hiperbarik oksijen tedavisi uygulandı. Hastaların tedavi öncesi semptom şiddetleri, klinik ve ağrı skorları (VAS), ayak fonksiyonellikleri (EFAS) ile radyolojik değerlendirmeleri kaydedildi. Tedavi sonrasında ise semptom şiddetleri, klinik ve ağrı skorları ile radyolojik değerlendirmeler tekrar yapılarak karşılaştırıldı. Ayrıca, ek değişkenlerin iyileşme üzerindeki etkileri incelendi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 49,3'tür; %36,4'ü erkek ve %63,6'sı kadındır. HBO tedavisi öncesinde, hastaların VAS skorları ortanca olarak 8,05 (3-10) iken, tedavi sonrasında bu skorlar önemli ölçüde düşerek 2,86 (0-9) olarak belirlenmiştir. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır, çünkü p değeri 0,003 (0,05'in altında) bulunmaktadır. Ayrıca, HBO öncesi EFAS skoru ortanca olarak 9,86 (6-20) iken, tedavi sonrasında 13,9 (7-20) olarak tespit edilmiştir. Bu durum, HBO tedavisinin %35,23 oranında etkili olduğunu göstermektedir, ancak p değeri 0,0094 (0,05'in altında). MR görüntüleri incelendiğinde, hastaların %86,4'ünde belirgin bir iyileşme gözlemlenmiş ve p değeri 0,0000 (0,05'in altında) olarak bulunmuştur. Sonuç: Çalışmamızda, KİÖ bulgularında HBO uygulanan gruplarda anlamlı azalmalar tespit edilmiştir. Ancak, bu olumlu bulgulara rağmen, sonuçların gücü ve genellenebilirliği konusunda dikkatli olmalıyız. Zorluklara rağmen, çalışmanın önemli bulgular sunduğunu belirtmek önemlidir. Gelecekteki çalışmalar için, çalışma tasarımını iyileştirmek amacıyla kontrol grupları eklemek veya daha büyük hasta örnekleri ile prospektif çalışmalar yapmak gibi adımları düşünebiliriz. Bu tür geliştirmeler, elde edilen sonuçların daha güvenilir ve genel geçer olmasına katkı sağlayabilir. Ayrıca, hastaların geçmiş MR görüntülerine daha kolay erişim sağlamak için hastane personeli veya ilgili araştırma ekipleri ile işbirliği yapmayı düşünüyoruz.