Birinci basamak sağlık çalışanlarının kadına yönelik aile içi şiddete konusundaki bilgi tutum ve davranışları

Kadına yönelik aile içi şiddet, önemli bir insan hakları ihlali ve pandemi boyutlarında küresel bir halk sağlığı sorundur. Bu araştırma, kadına yönelik aile içi şiddeti tanımada ve şiddeti ele almada önemli rolü olan birinci basamak sağlık çalışanlarının kadına yönelik aile içi şiddet konusundaki bilgi, tutum ve davranışlarını belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiş kesitsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Yenişehir ilçesindeki 18 aile sağlığı merkezinde aktif çalışmakta olan sağlık çalışanları oluşturmuştur. Araştırmanın evrenindeki 133 kişiden 121 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmada verilerin toplanmasında tanıtıcı bilgi formu ve 'Hemşire ve Ebelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanımalarına İlişkin Ölçek Formu' kullanılmıştır. Çalışmaya katılan sağlık çalışanlarının %62'si kadın, %38'i erkektir; %46.3'ü hekim, %54.7'si aile sağlığı çalışanıdır. Katılımcıların yaş ortalaması 37.468.57'dir. Katılımcıların %71.1'i aile içi şiddet konusundaki bilgisinin yeterli olduğunu düşünmektedir. Katılımcıların %68.6'sının CEDAW'ı, %37.2'sinin 6284 sayılı Ailenin Korunması Kanunu'nu hiç duymadıkları tespit edilmiştir. Katılımcıların %77.7'si mezuniyet öncesinde, %61.2'si mezuniyet sonrası kadına yönelik aile içi şiddet konusunda eğitim almamıştır. Mezuniyet öncesinde aile sağlığı çalışanlarının hekimlerden daha fazla oranda eğitim aldıkları görülmüştür(p<0.05). Katılımcıların %61.2'si kadına yönelik aile içi şiddet vakası ile karşılaştıklarında bildirim yaptıklarını belirtmiştir. Araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddet belirtilerini tanıma toplam ölçek puan ortalaması 19.423.57, fiziksel alt ölçek puan ortalaması 8.231.70, duygusal alt ölçek puan ortalaması 11.192.54'dir. Hekimlerin toplam ölçek ve duygusal alt ölçek ortalamaları aile sağlığı çalışanlarına göre daha yüksek bulunmuştur. Hekimler aile sağlığı çalışanlarına göre duygusal şiddet belirtilerini daha iyi tanımaktadır. Sonuç olarak araştırmamıza katılan aile sağlığı merkezinde görev yapan sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddet belirtilerini tanımak için bilgi düzeyleri genel olarak kısmen yeterli ve kadına yönelik aile içi şiddet konusundaki eğitimleri yetersiz bulunmuştur. Katılımcıların çocuk sahibi olma, meslek grubu ve ekonomik durumları gibi sosyodemografik özelliklerinin 'Hemşire Ve Ebelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanımaya İlişkin Ölçek' ortalamalarını etkilediği tespit edilmiştir. Katılımcılar genel olarak kadına yönelik aile içi şiddet konusunda olumlu tutum ancak pasif davranış sergilemişlerdir. ANAHTAR SÖZCÜKLER: kadın, şiddet, aile sağlığı merkezi, sağlık çalışanları, birinci basamak