Birinci basamakta çalışan aile hekimlerinin sık görülen benign ve malign cilt lezyonları ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları

Amaç: Türkiye'deki Aile hekimlerinin sık görülen benign ve malign cilt lezyonlarını ne kadar tanıyabildiği ve bu lezyonlara nasıl bir yaklaşım sergilediğini göstermektir. Yöntem: Evreni tüm Türkiye'deki Aile hekimleri olan kesitsel analitik bir çalışmadır. Türkiye'nin 12 istatistiki bölgesinden tabakalı rastgele örneklemeyle seçilen illerdeki tüm aile hekimlerine e-posta yoluyla ulaşılmıştır. Anketin ilk ve ikinci bölümde genel bilgiler ve dermatolojik hasta başvuruları sorgulanırken, üçüncü bölümde önceden belirlenen lezyonlar ve olguları içeren benign/malign ayrım sorusu ve bu lezyonlara yaklaşım durumu sorgulanmıştır. Lezyon görüntüleri Yeni Zelanda menşeili Dermnet sitesinden izin alınarak kullanılmıştır. Araştırma verileri SPSS (24.0) programında değerlendirilmiştir. Bulgular: Analizler katılım sağlayan 416 katılımcıdan uygunluğu belirlenen 401 katılımcı üzerinden yapılmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 48,7±7,5 yıl olup, %70,1'i (n=281) erkektir, %7,5'u Uzman Aile Hekimi'dir. Malign Melanoma ait iki lezyondan ilkini katılımcıların %65,3'ü Bazal hücreli karsinoma ait ilk lezyonu %63,6'sı, ikinci lezyonu ise %79,1'i, Skuamöz hücreli karsinoma ait olan iki lezyondan ikincisini %85,8'i yanlış yanıtlamışlardır. Seboreik Keratozis'e ve Malign melanoma verilen doğru/yanlış yanıtların görev tanımına göre karşılıklı analizinde Uzman Aile Hekimlerinin çok daha yüksek oranda doğru yanıt vermiş olduğu görülmüştür. (p=0,00, p=0,00) Sonuç: Aile hekimlerinin benign lezyonlara, malign ve premalign lezyonlara kıyasla daha net bir şekilde benign/malign ayrımı yapabildikleri görülmüştür. Birinci basamakta çalışan hekimin prekanseröz lezyonları ve malign lezyonları tanıyıp, gerekli durumlarda sevk etmesi, bu hastalıkların erken tanı almasını sağlamak ve hastaların sağ kalımını arttırmak için önemlidir. Anahtar kelimeler: Cilt kanseri , Birinci basamak, Aile hekimliği, Malign Melanom,