Biyolojik geri bildirimle zihinsel antrenman programının sporcuların performansına etkisi

Tuna N. Biyolojik Geri bildirimle Zihinsel Antrenman Programının Sporcuların Performansına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Spor Bilimleri ve Teknolojisi Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2018. Bir zihinsel antrenman yöntemi olarak kullanılan sinirsel geribildirim uygulamasının okçularda fiziksel antrenman ile birlikte sağlanan EEG-BGB uygulamasının sporcuların performanslarının artışına yardımcı bir yöntem olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmaya İzmir Büyükşehir Belediyesi Okçuluk Takımından yaş ortalaması (18,33±2,41) yıl olan 30 sporcu katılmıştır. Sporcular, antrenör görüşü dikkate alınarak deney ve kontrol olarak 2 gruba ayrılmışlardır. Bu 2 gruba çalışmadan önce performanslarını belirlemek amacıyla 72 ok atışı yaptırılmış, kaygı düzeylerini belirlemek için kaygı ölçeği ve dikkat, odaklanma puanları için de dikkat testi kullanılmıştır. Ayrıca kaygı, dikkat, odaklanma ve kas kontrolü gibi zihinsel ve fiziksel durumlarını sayısal olarak tespit etmek için de EEG-BGB kayıtları alınmıştır. Deney grubuna 10 haftalık 20 seanslık DMR aktivitesi eğitimi verilmiştir. Deney ve kontrol grubundan tekrar aynı ölçümler alınmıştır. Veri analizinde atış performansları açısından t-testi, normallik testi, Kurskal-Wallis ve ANOVA (2x2) testleri kulanılmıştır. Hata payı 0,05 olarak alınmıştır. Bulgularda, performans, bedensel ve öz-güven ölçek puanları, teta, beta değerleri ve IVA-2 dikkat testinin görsel odaklanma dışındaki alt ölçek puanları bakımından gruplar arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark yoktur (p>0,05). CSAI-2 ölçeğinin bilişsel ve bedensel kaygı puanlarında grup ve ölçüm etkileşimi arasında anlamlı fark vardır sırasıyla; [F(1,28)=9,35;p=0,00;=0,250], [F(1,28)=4,44;p=0,044;=0,137]. DMR değeri için grup ve ölçüm etkileşimindeki fark istatistiksel açıdan anlamlıdır [F(1,28)=6,91;p=0,01;n=0,198]. IVA-2 dikkat testinin alt ölçeklerinden olan işitsel tepki kontrolü puanları incelendiğinde, ölçümler arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür [F(1,28)=6,87;p=0,01;n=0,197]. Grup ve ölçüm etkileşimindeki fark arasında bulunan fark istatistiksel açıdan anlamlıdır [F(1,28)=4,84;p=0,04;n=0.147].Sonucunda, sporcu daha iyi odaklanabilmiş ve dışşal etmenleri göz ardı edebilmiş ve okçulukta yayın gerilmesi ve sırasında kas kontrolünün kontrol etmeyi öğrenmişlerdir.