Borçlanma maliyetlerinin muhasebe standartları ve KOBİ'ler için UFRS-TFRS, vergi mevzuatı kapsamında değerlendirilmesi

İşletmeler faaliyetlerini devam ettirebilmek için fona ihtiyaç duyarlar. Bu fonların temininde özsermayelerini ve yabancı kaynaklarını kullanırlar. Yabancı kaynaklar; kredi kurum ve kuruluşlarından, para ve sermaye piyasalarından sağlanmaktadır. Bu kaynakların işletmeye; faiz, kur farkı ve vade farkı gibi ek maliyetleri olmaktadır. Buna borçlanma maliyetleri denir. Bu maliyetlerin, doğru, güvenilir, anlaşılır ve karşılaştırabilir bir şekilde mali tablolarda sunulması amacıyla muhasebe standartları yayınlanmıştır.Kamuya hesap verme zorunluluğu olan işletmeler TMSK'nın (Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu ? ) yayınlamış olduğu TMS 23 (23. Türkiye Muhasebe Standardı) kapsamında borçlanma maliyetlerini raporlamaktadır. Kamuya hesap verme zorunluluğu olmayan işletmeler ise KOBİ TFRS (Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin Türkiye Finansal Raporlama Standartları) borçlanma maliyetlerine veya TMS 23'e göre mali tablolarını raporlarlar. Her iki standarda göre; borçlanma maliyetleri gider olarak mali tablolarda yer almalıdır. Ancak; TMS 23 Borçlanma Maliyetleri Standardı borçlanma maliyetine konu olan varlığın özellikli varlık olması durumunda aktifleştirilebileceğinden söz eder. KOBİ TFRS ise; borçlanma maliyetlerinin gider hesaplarında izlenmesi gerektiğini vurgular.Tez çalışması kapsamında; TMSK'nın yayınlamış olduğu KOBİ TFRS Borçlanma Maliyetleri ile TMS 23 Borçlanma Maliyetleri'nin hükümleri örnek bir işletme üzerinde karşılaştırma yapılarak değerlendirilmiştir. Buna göre; KOBİ TFRS Borçlanma Maliyetleri; işletmelere vergi açısından avantaj sağlayan, uygulanması kolay olan bir standarttır. Söz konusu standart; karşılaştırılabilir mali tabloların oluşturulması ve standartlaşmanın ülke geneline yayılması açısından önemlidir.