Çağdaş seramik sanatında figüratif anlatım uygulamaları

Sanatta Yeterlik tezi olarak ele alınan bu çalışmada çağdaş seramik sanatı adına temelinde işlevsellik olan hazır seramik ürünler ile figüratif biçimin objeyi dönüştürmesi süreci araştırmanın temelini oluşturmaktadır. Seramik, medeniyet sürecinde üretilen sanat ve zanaat üretiminin belki de başını çekmektedir. Bu anlamda izleyici belleğinde köklüce tamamlanmış bir anlama sahiptir. Bu anlam, seramiğin ilk andan beri varlığının amacı olan eşya statüsünden ileri gelir. Çalışmanın amacı çağdaş seramik sanatında figüratif uygulamaların özellikle çömlek ile sentezinde nasıl bir karşılık bulduğunun araştırılmasıyla ilgilidir. Araştırma kapsamında çağdaş sanat konusu tarihsel kronolojisiyle ele alınmış, 1960 sonrası sanatta fikir değişiminin altı çizilmiştir. Figüratif anlatım gerek iki boyutlu düzlem, gerekse üç boyutlu formlarda primitiften günümüze betimsel oluşu ve basit temsil diliyle biçimlendirmenin yegane unsuru olmuştur. Bu bağlamda heykel ve seramik sanatı figüratif anlatım noktasında biçimlendirmedeki paydaşlığı güncelliğini sürdürmektedir. Figüratif anlatım günümüzde sadece geleneksel betimci bir biçimlendirme yöntemiyle münhasır değil, aynı zamanda gerçek vücutları anımsatmaktan çok geçmiş kodlara dayanan bir temsil dili haline gelmiştir ve güncelliğini sürdürmektedir. Figüratif anlatım olgusu heykel sanatı ve seramik sanatı bağlamında başlıklar altında açıklanmış, çağdaş seramik sanatında figüratif anlatım konusu tezin amacına paralel olarak ele alınmıştır. Ele alınan "Çağdaş Seramik Sanatında Figüratif Anlatım Uygulamaları" kapsamında üretilen uygulamalar araştırmalar bağlamında oluşturulmuş ve bu yönde şekillendirilmiştir.