Çalışanların depresyon düzeylerinin tükenmişlik ve iş doyumu ile ilişkisi

Bu araştırmanın temel amacı perakende mağazacılık sektöründe çalışanların depresyon düzeylerini inceleyerek, tükenmişlik ve iş doyumunun depresyon ile olan ilişkisini ortaya koymaktır. Bu kapsamda araştırma İstanbul ilinde bulunan alışveriş merkezlerinde mağazacılık sektöründe çalışan 18-65 yaş arasında toplam 400 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara kartopu örnekleme yöntemi kullanılarak ulaşılmıştır. Araştırma verileri demografik bilgi formu, Beck depresyon envanteri, Maslach tükenmişlik ölçeği ve Minnesota doyum ölçeği kullanılarak anket yoluyla yüz yüze olacak şekilde toplanmıştır. Verilerin analizinde ise SPSS-22 istatistik programı kullanılmıştır. Ulaşılan sonuçlara göre depresyon ile çalışma şekli, günlük çalışma saati, mevcut iş yerinde çalışma süresi, gelir, iş yeri memnuniyeti ve alkol değişkenleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Tükenmişlik ile cinsiyet, yaş, çalışma şekli, meslekte çalışılan süre, iş yeri memnuniyeti, mevcut iş yerinde çalışma süresi, gelir ve sigara kullanımı arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. İş doyumu ile çalışma şekli, meslekte çalışılan süre, mevcut iş yerinde çalışma süresi, gelir ve iş yeri memnuniyeti arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yapılan korelasyon analizine göre ise çalışanların depresyon düzeyleri ile tükenmişlik alt boyutları olan duygusal tükenme, duyarsızlaşma, kişisel başarı boyutları arasında pozitif yönde anlamlı, iş doyumu arasında ise negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca yapılan regresyon analizine göre de çalışanların tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin depresyon üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.