Çocuk-ebeveyn ilişki terapisi eğitim programının kirkpatrick modeline göre değerlendirilmesi

Araştırmada, henüz 72 ayını doldurmamış birinci sınıf öğrencilerinin ebeveynlerine Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisi (ÇEİT) programı uygulanmıştır. Araştırmanın temel amacı, ÇEİT programının etkililiğini Kirkpatrick Değerlendirme Modeli çerçevesinde değerlendirmektir. Çalışma, 2023-2024 akademik yılı güz döneminde, Batı Karadeniz Bölgesi'nde yer alan bir devlet ilkokuluna kayıtlı 60-71 aylık öğrenciler ile bu öğrencilerin ebeveynleriyle sınırlı tutulmuştur. Araştırma, ÇEİT eğitimi uygulamasının iki aşamalı sürecine dayanmaktadır: İlk aşamada, haftada bir oturum olmak üzere toplam dört hafta süren ebeveyn eğitimi gerçekleştirilmiş; ikinci aşamada ise, beş haftalık süpervizyonlu ev temelli oyun süreci ile birlikte son değerlendirme oturumu uygulanmıştır. Araştırma, karma araştırma desenlerinden sıralı açıklayıcı tasarım ile yapılandırılmıştır. Karma desende öncelikli olarak nicel veriler toplanmış ve analiz edilmiş, nitel veriler ile de bulgular desteklenmiştir. Nicel veriler SPSS programı aracılığıyla Mann-Whitney U Testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve ANCOVA (Quade yöntemi) analizleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Nitel veriler ise betimsel analiz ve içerik analizi teknikleriyle çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma sonuçları, ÇEİT programının Kirkpatrick Değerlendirme Modeli'nin dört aşaması çerçevesinde değerlendirildiğinde, programın oldukça etkili olduğunu göstermektedir. Katılımcılar, eğitime olumlu tepkiler vermiş; bilgi, beceri ve tutum boyutlarında anlamlı öğrenmeler gerçekleştirmiştir. Özellikle yapılandırma, empatik dinleme ve çocuğun liderliğine uyma becerilerinde gelişim gözlenmiş; bu becerilerin günlük hayata yansıdığı ve ebeveyn-çocuk etkileşimini güçlendirdiği belirlenmiştir. Sonuç boyutunda, ebeveynlerin tutumlarındaki olumlu değişimlerin yanı sıra, çocukların sosyal ve duygusal gelişimlerinde de anlamlı ilerlemeler tespit edilmiştir.