Çocuk evleri sitesinde kalan ergenlerin psiko-sosyal sorunları ile saldırganlık ve öfke düzeyleri arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, Çocuk Evleri Sitesinde koruma ve bakım altında bulunan 13-18 yaş grubu ergenlerin sosyo-demografik özellikleri, yaş, eğitim, koruma altında kalma süreleri durumlarının belirlenerek, bu durumlarla ergenlerin saldırganlık ve öfke düzeyleri arasında ilişki olup olmadığının incelenmesidir. Bu bağlamda, araştırma kapsamında İstanbul ve Gaziantep illerinde bulunan ergenlerle çalışılmış, bu ergenlerin saldırganlık ve öfke düzeylerine ilişkin görüşleri aktarılmaya çalışılmıştır. Nicel araştırma tasarımının kullanıldığı araştırmada 13-18 yaş aralığında 200 ergene Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarzı Ölçeği (SÖÖTÖ), Saldırganlık Ölçekleri S.Ö. (Aggression Questionnaire) ve sosyo-demoğrafik bilgi formu uygulanarak bu ölçeklerden elde edilen nicel veriler analiz edilip ergenlerin saldırganlık ve öfke düzeyleri arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda örneklem grubunda yer alan ergenlerin anne- babalarının hayatta olup olmama, arkadaşları ile olan ilişkileri, kardeş sayıları, eğitim durumları ile saldırganlık ve öfke düzeyleri arasında anlamlı düzeyde ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Aynı zamanda kuruluş tarafından yapılan sosyal etkinliklerin ergenlerin öfke düzeylerinde önemli ölçüde azalmasına katkı yaptığı görülmüştür. Yine ergenlerin saldırganlık ve öfke düzeylerini yansıtma şekilleri arasında anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır. Ayrıca araştırmadan elde edilen diğer bir sonuç ise, öfkelenilen durumların sosyal servis ile paylaşılmaması sosyal servisin çocuklarla ile multidisipliner bir şekilde çalışma yapmadıkları yönünde değerlendirilmiştir.