Çocukluk çağı travmaları, romantik ilişkilerde bağlanma stilleri ve ilişki doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı çocukluk çağı travmaları, romantik ilişkilerde bağlanma ve ilişki doyumu arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Araştırmanın evrenini 18-54 yaş arası yetişkin ilişkisi olan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi için basit seçkisiz örnekleme yönteminden yararlanılmıştır ve 311 'i (%79,9) kadın, 78'i(%20,1) erkek katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada çocukluk çağı travmalarını ölçmek için ''Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantılar Ölçeği'' Bağlanma boyutlarını ölçmek için ''Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri II (YİYE II)'' bireylerin ilişki doyumlarını ölçmek için ''İlişki Doyumu Ölçeği'' kullanılmıştır. Çalışma için elde edilen bulgular SPSS.24 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre bağlanmanın alt boyutu olan ''kaygı'' puanı ile ilişki doyum ölçeği puanı arasında negatif ilişki bulunmuştur. Yine bağlanmanın ''kaygı'' boyutu puanları ile ÇÇOYÖ puanı arasında negatif ilişki bulunmuştur. Kaygı arttıkça çocukluk çağı travma puanı azalmaktadır. Bağlanmanın ''kaçınma'' boyutuyla ise ilişki doyum ölçeği arasında negatif ilişki bulunmuştur. Kaçınma arttıkça ilişki doyum ölçeğinin puan azalmaktadır. Yine araştırmanın sonuçlarına göre bağlanmanın ''kaçınma'' ile ÇÇOYÖ ölçeği puanları arasında çok zayıf kuvvetli negatif ilişki bulunmuştur. Kaçınma puanı arttıkça çocukluk çağı travma puanı azalmaktadır. İlişki doyum ölçeği ile ÇÇOYÖ puanı ile ise pozitif ilişki bulunmuştur. İlişki doyumu arttıkça çocukluk çağı travma puanı artmaktadır. Anahtar Kelimeler: Çocukluk çağı travmaları, Bağlanma, İlişki Doyumu