Mısır'da devlet ile dini alan arasındaki ilişki 2020/2021 pandemisi sırasında

Coronavirüs krizinin ilk kıvılcımı ile bu yeni virüs, bilim, sağlık, insan, din ve devlet arasındaki ilişki hakkında birçok soruyu beraberinde getirdi. Pandemi, virüsün varoluşsal bir güvenlik tehdidi oluşturması nedeniyle dini hatırlamayı gerekli kıldı. Ancak, modern devletin dine başvurması, yalnızca tarihsel olarak dini kontrol etmek ve kapsamını belirlemek için kurulan dini kurumları aracılığıyladır. Bu tez, pandeminin patlak vermesi sırasında Mısır'daki dini kurumların geri çağrılmasını ve dini kurumlar ile devlet arasındaki iktidar mücadelesinin dinamiklerini tartışmaktadır. Nazih Ayubi'ye (1996) göre Mısır'daki devlet, dini kurumların pandemiyi kontrol altına alması için daha fazla alan sağlama konusunda bir ikilemle karşı karşıya kaldı; ancak bu durum, devletin genişleyen hâkimiyeti nedeniyledir. Bu tez Bourdieu'nun dini alan teorisine başvurularak pandemi sırasında devlet, toplum ve dini kurumlar arasındaki bu etkileşimi üç rekabet düzeyinde analiz etmektedir. Bu üç rekabet düzeyi şunlardır: 1) Dini alanı ve resmi din kurumlarını tekelleştiren devlet, 2) resmi dini kurumlar ve 3) resmi dini kurumlar ve resmi olmayan dini aktörler. Bu analiz, devletin toplumsal egemenliğine yaptığı vurguyu dikkate alsa da, devleti tartışmalı bir nesne ve bir mücadele alanı olarak görmektedir. Bu sebeple mücadelenin analizi çeşitli düzeyleri içerir: 1) fetvalar, zekat ve toplumun ahlaki liderliği açısından sosyal düzey (2) camiler açısından mekansal düzey, (3) anayasa açısından yasal düzey ve (4) uluslararası düzey ve medya düzeyi. Anahtar Kelimeler: Dini Kurumlar, Salgın,