COVİD-19 pandemisi sürecinde aktif çalışan sağlık personellerinin iş yaşam kalitesinin tükenmişlik sendromuna etkisinin adli bilimler açısından değerlendirilmesi

Amaç: Temel yapı taşı insan emeğinden oluşan sağlık kurumlarında; çalışanların iş yaşam kalitelerinin yüksek olması, memnuniyetlerini dolayısı ile motivasyonlarını ve kuruma bağlılıklarını artırırken, tükenmişlik düzeylerinin de düşük seyretmesine katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, COVİD-19 pandemisi sürecinde aktif çalışan sağlık personellerinin iş yaşam kalitesi algılarının, tükenmişlik düzeylerine etkisinin adli bilimler açısından değerlendirilmesidir. Materyal ve metot: Araştırma keşifsel ve tanımlayıcı araştırma niteliğindedir. Araştırmada Aba 'dan uyarlanan "İş Yaşam Kalitesi "Ölçeği" (70) ile Maslach ve Jackson tarafından geliştirilen, Ergin tarafından 1992 Türkçe geçerlilik güvenilirliği yapılan; "Maslach Tükenmişlik Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma pandemi sebebi ile, süreçte aktif çalışan sağlık personellerine online anket yöntemi kullanılarak, 01.02.2022-01.03.2022 tarihleri arasında kolayda örnekleme yöntemi ile yapılmış olup, neticede 324 sağlık çalışanına ulaşılmıştır. Sonuçlar yapısal eşitlik modellemesi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırma verilerinden elde edilen bulgulara göre, çalışanların iş yaşam kalitesi algıları ortalamaları 39.45; tükenmişlik düzeyleri 61.40 olarak bulunmuştur. Çalışanların, iş yaşam kalitesinin medikal malpraktise etkisine katılma puan ortalamaları 3.78; tükenmişlik düzeyinin medikal malpraktise etkisine katılma puan ortalamaları 4.9'dur. Sonuç: Çalışmada; sağlık çalışanlarının pandemi sürecinde ki iş yaşam kalitelerinin düşük olduğu ve bunun tükenmişlik düzeylerini artırdığı; aynı zamanda bu faktörlerin tıbbi hatalar üzerinde etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.