Dağlık Karabağın tarihi: Türkiye'nin Karabağ politikasında istikrarlı tutumu

Dağlık Karabağ Azerbaycan toprakları içinde bölgedir. Ermeniler tarafından işgal olunub. Bölgenin toprak nüfüsu 4,400 .İnsan nufusu 1990'da nüfusu 192.000'e ulaşmış. Nüfus Ermeniler (% 25), Azerbaycan türkleri (% 70), Kürtler, Ruslar ve Rumlardan oluşmaktadır. Orta Hankendi (Stepanakert) ve başka büyük şehir Şuşa ilidir. Eskiden Albaniya (Kafkas Albaniyası). M.Ö. MS 95 yılında Tigran tarafından işgal edildi. IV. Yüzyılın başında Albanlar Albanıya geri döndüler ve M.Ö 387'de tekrar Albanıya girdiler. Sekizinci yüzyıldan beri Albaniya topraklarında büyümüş ve Batı'da Pers olarak var olmuştur. XVII yüzyılın başında İran, XVIII. Yüzyılda Karabağ hanlığı içinde (meliklik) özerklik sahibi oldular. 1813 yılında Dağlık Karabağ (Dağlık Karabağ) Anlaşması Rusya'ya devredildi. 1822 yılında Karabağda hanlığı kaldırıldı ve Rus hükümeti, Türkiye ve İran'dan 1 milyondan fazla Ermeni Karabağa köç etdi. 1923'te Dağlık Karabağ Özerk Bölgesi kuruldu. 1989'da Azerbaycan Parlamentosu kararı ile özerklik kaldırıldı. 1980'lerin sonunda ve 1990'lı yılların başında bölgede meydana gelen etnik çatışmalar ve Ermenistanın birleşmesi talepleri Ermenistan ve Azerbaycan arasında bir savaşa dönüştü. 1994'te Bişkek'te ateşkes anlaşması imzalandı. Dağlık Karabağ'taki yerel "hükümet" 1991'de bağımsızlığını ilan etti. Ancak şu ana kadar bu "bağımsızlık dünyadaki herhangi bir ülke tarafından tanınmadı.