Dentin tübülleri içinde kolonize olan bakterilerin yok edilmesinde beş farklı irrigasyon protokolünün etkinliği: Bir konfokal lazer çalışması

Bu tez çalışmasının amacı; farklı irrigasyon aktivasyon sistemlerinin (Standart iğne irrigasyonu (SNİ), Endoaktivatör (EA), EDDY, İrriflex ve Pasif ultrasonik irrigasyon (PUİ)) dentin tübülleri içine kolonize bakterilere etkisinin Konfokal Lazer Taramalı Mikroskop (KLTM) analizi kullanılarak karşılaştırmaktır. Çalışmaya 60 adet mandibular insan dişi dahil edildi. Dişler beş deney grubu (n=10) ve bir kontrol grubuna (n=10) ayrıldı. Tüm diş örnekleri standardizasyon sağlamak için 18 mm de eşitlendi. Dişler T-Endo Must döner eğeleri ile 40.04 çapa kadar şekillendirildi. Örnekler akrilik rezin bloklara gömülerek steril edildi. Ardından E.faecalisekim işlemi tamamlanıp 21 gün inkübe edildi. Diş örnekleri final irrigasyonu sırasında SNİ, EA, EDDY, İrriflex ve PUİ (İrrisafe ) yöntemleri kullanılarak aktive edildi. Pozitif kontrol grubunda herhangi bir irrigasyon yapılmadı. Dişlerden apikalden sırasıyla 2, 5, 8 mm uzaklıklardan 1 ± 0.1 mm kalınlıklarında horizontal enine kesitler alındı. Alınan kesitler LIVE/DEAD Baclight Canlılık kiti kullanılarak boyandı ardından örnekler KLTM ile görüntülendi. Elde edilen görüntüler Leica Application Suite-Advanced Fluorescence (version 2.6.0.7266; Leica Microsystems CMS GmbH) yazılımı kullanılarak dentin tübüllerine kolonize ölü bakterilerin maksimum penetrasyon derinliği değerlendirildi. İstatistiksel analiz için Kruskal Wallis, Mann Whitney U testi ve Bonferroni düzeltmesi kullanıldı.Kontrol grubu ölü bakteri maksimum penetrasyon derinliği her üç kesitte de tüm deney gruplarından anlamlı olarak daha düşük; PUİ grubu, apikal ve koronal üçlüde diğer deney gruplarından anlamlı olarak daha yüksek penetrasyon derinliği göstermiştir (p<0.05). Koronal üçlüde SNİ grubu; EA, PUİ, EDDY ve İrriflex deney gruplarından anlamlı olarak daha düşük penetrasyon derinliği göstermiştir (p<0.05). EA ve EDDY gruplarının koronal üçlüde ölü bakteri penetrasyon derinliği karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı fark görülmezken (p>0.05); EA ve EDDY grupları, İrriflex grubuna göre daha yüksek penetrasyon derinliği göstermiştir (p<0.05). Orta üçlüde SNİ grubu; EA, PUİ, EDDY ve İrriflex deney gruplarından anlamlı olarak daha düşük penetrasyon derinliği göstermiştir (p<0.05). EA ve PUİ grupları arasında anlamlı fark görülmezken (p>0.05); EDDY ve EA grupları, İrriflex grubundan daha yüksek penetrasyon derinliği göstermiştir (p<0.05). Apikal üçlüde SNİ grubu; EA, PUİ, EDDY ve İrriflex gruplarından anlamlı olarak daha düşük penetrasyon derinliği göstermiştir. EA grubu, İrriflex grubundan anlamlı olarak daha yüksek penetrasyon derinliği göstermiştir (p<0.05). Kesit seviyelerine göre yapılan grup içi karşılaştırmalarda; SNİ ve İrriflex gruplarında koronal üçlüdeki penetrasyon derinliği, apikal üçlüden anlamlı olarak daha yüksek bulunurken (p<0.01) PUİ, EDDY ve EA gruplarında apikal üçlüdeki penetrasyon derinliği diğer kesitlere göre anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (p<0.01). Çalışmamızın sonuçlarına baktığımızda irrigasyon solüsyonu kullanmadığımız pozitif kontrol grubu dışında tüm gruplarda istatistiksel olarak önemli bir E.faecalis türünde azalma görülse de hiçbir grupta E.feacalis yüzde yüz elimine edilememiştir. Bu da kullanılan irrigasyon protokollerinin daha fazla geliştirilmesi ve daha fazla araştırma yapılması gerektiği göstermiştir.