Depresyon hastalarında çocukluk ve yetişkin bağlanma stilleri

Bu çalışma, depresyon tanısı alan ve almayan bireylerin bağlanma stilleri ile ebeveynlerinin çocuk yetiştirme tutumları arasında karşılaştırma yapmayı hedeflemiştir. Çalışmanın hasta grubuna, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı polikliniğine ayaktan başvuran DSM –IV-R ve DSM V kriterlerine göre depresyon tanısı almış ve düzenli ilaç kullanan 18-65 yaş arası 118 depresyon hastası birey dâhil edilmiştir. Çalışmanın sağlıklı grubu ise depresyon tanısı almamış, hasta grupla benzer demografik özelliklere sahip 18-65 yaş arası 130 sağlıklı bireyden oluşmaktadır. Araştırma kapsamında katılımcıların bağlanma stillerini belirlemek üzere Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, katılımcıların ebeveynlerinin çocuk yetiştirme tutumlarını belirlemek üzere Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği, depresyon düzeylerini belirlemek üzere ise Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Ayrıca hasta ve sağlıklı bireylerin ekonomik düzey, eğitim, medeni durum, çalışma durumu, cinsiyet gibi demografik özellikler bakımından farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Sonuç olarak hasta grupla sağlıklı grubun; medeni durum, çocuk sahibi olma durumu, eğitim düzeyi, çalışma durumu, sigara kullanımı, depresyon puanları, kaygı –kaçınma puanları, bağlanma stilleri, ebeveynlere ait kabul/ilgi – sıkı denetim/kontrol puanları, ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumları değişkenleri açısından farklılaştığı görülmüştür. Hasta grup ise kendi içerisinde cinsiyet, yaş, kaygı – kaçınma puanları, kabul/ilgi ve sıkı denetim/ kontrol puanları, bağlanma stilleri, ebeveynin çocuk yetiştirme tutumu, intihar, hastalığın başladığı yıl, tedavi süresi, ilaç kullanım süresi, yatış sayısı, yatış süresi, depresyon atağı sayısı, atak süresi değişkenleri açısından karşılaştırılmış, birbiriyle ilişkili olan değişkenler saptanmıştır. Sağlıklı grupta ise cinsiyet kategorik değişkenine göre depresyon puanları açısından fark vardır.