Devletin ideolojik aygıtları bağlamında Erken Cumhuriyet Döneminde sinema ve din ilişkisi

Türkiye'nin modern bir ulus-devlet olarak inşa edilmesiyle birlikte dinin kamusal görünürlükleri sınırlandırılmış, din özel ve vicdani bir alana sıkıştırılarak yalnızca bireyin kendi dünyasında yaşayabileceği şekilde tanımlanmıştır. Dinin bu şekilde sınırlı bir alana dahil edilmesi sürecinde sinema, dinî olanın pejoratif bir şekilde yansıtılmasının ideolojik bir aygıtı olmuştur. Din, sinema içerisinde toplumsal hafızadaki anlamlı konumunu yitirmiş ve yaşanan dünyanın yorumlanması noktasında Türk toplumunun anlam alanından uzaklaşmaya başlamıştır. Bu uzaklaşma sürecinde sinema, konumlanmış olduğu devlete ait olmayan özel alanda devletin ideolojik bir aygıtı olarak anlam kazanmıştır . Anahtar Kelimeler: Modernleşme, Din, Sinema, İdeoloji ve İdeolojik Aygıt.