Diabetes mellitus ve periodontitis hastalarının dişeti dokularında endoplazmik retikulum stresinin araştırılması

Amaç: Kronik enflamatuvar hastalıklarda endoplazmik retikulum (ER) stresi artmaktadır. Diabetes Mellitus (DM) ve periodontitis de kronik enflamatuvar hastalıklardır. Bu çalışmada sistemik olarak Diabetes Mellitus'u bulunan periodontitis hastalarından, sistemik olarak sağlıklı periodontitis hastalarından ve sistemik ve periodontal olarak sağlıklı hastalardan alınan diş eti doku örneklerinde endoplazmik retikulum stresinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmaya rezektif gingival cerrahi (gingivektomi, kuron boyun uzatma gibi) endikasyonu bulunan 24 kadın, 24 erkek, toplam 48 birey dahil edilmiştir. Hastalar DM'li periodontitis (n=16), periodontitis (n=16) ve sağlıklı (n=16) olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Hastaların periodontal tedavilerinden önce periodontal klinik parametreleri ölçülüp kaydedilmiştir. Hastalardan alınan diş eti doku örnekleri analiz gününe kadar -80oC'de muhafaza edilmiştir. Doku örneklerinden elde edilen homojenatlardan Polimeraz Zincir Reaksiyonu analizi ile GRP78, PERK, eIF2α ve ATF4; Western blot analizi ile Bcl-2, Bax, kaspaz-3 genlerinin analizi yapılmıştır. Bulgular: DM'li periodontitis hasta grubunda ER stres (GRP78, eIF2α ve ATF4) ve apoptoz (Bax ve kaspaz-3) genlerinin ekspresyon seviyeleri periodontitis ve sağlıklı gruba göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). En düşük ekspresyon seviyeleri ise sağlıklı grupta bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: DM'li periodontitis ve periodontitis gruplarından her ikisinde de artmış ER stresi ve apoptoz görülmüştür. Fakat en fazla artış DM'li periodontitis hastalarında bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: ER stres, Periodontitis, Diabetes Mellitus, PERK