Dijital iletişim çağında posthüman: Bedenin hafızası

Bu tez, dijital iletişim çağında posthüman (insanötesi) kavramını beden üzerinden ele alarak, bedenin hafıza ile kurduğu ilişkiyi ve bu ilişkinin dijital teknolojiler aracılığıyla nasıl dönüştüğünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, bedenin yalnızca biyolojik bir varlık olmadığını; aynı zamanda geçmiş deneyimlerin depolandığı, yeniden yazıldığı ve duygusal/duyusal hafızanın taşıyıcısı olduğunu varsaymaktadır. Tezde, fenomenolojik yöntem ve nörobilimsel yaklaşımlar ekseninde bir literatür taraması yapılarak; dijitalleşen toplumda bedenin nasıl yeniden tanımlandığı ve hafızanın bu bağlamda nasıl etkilendiği analiz edilmiştir. Transhümanizm ve posthümanizm kavramları, iletişim bilimleri bağlamında değerlendirilmiştir. Dijital teknolojilerin bu beden-hafıza ilişkisini nasıl dönüştürdüğü araştırıldığı tezde bedene yapılan dijital müdahalelerin toplumsal deneyimi ve anlam inşasını nasıl dönüştürdüğü tartışılmıştır. Dijital teknolojiler bağlamında değişen bedenin ve hafızanın durumuna değinilen tezde; dijital çağda kimlik, aidiyet ve toplumsallık gibi kavramlar yeniden tartılışmaya çalışılmıştır. Bu tez, iletişim disiplinine posthüman beden ve hafıza ekseninde teorik bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.