Birden fazla uzmanla anlaşmazlık ve bilgi edinimi

Bu tez bir karar verici ve iki danışman arasındaki bir ikna etme oyununu incelenmektedir. Karar verme mekanizması merkezidir ve her danışman bilgi edinmek için bedeli olan bir efor sarf eder. Danışmanlar tarafından elde edilen herhangi bir bilgi tüm oyunculara açık olacak şekilde gözlemlenir. En önemlisi, oyuncuların tercihleri aynı_ olmasına rağmen aralarında fikir ayrılıkları mevcuttur. Son varsayım, oyuncular aynı bilgiye sahip olsalar bile farklı aksiyonları tercih ettiklerini, başka bir deyişle en uygun aksiyon konusunda fikir ayrılığına sahip olduklarını ima eder. Bu tez, danışmanların hazıra konma eğilimleri olduğunu, yani sarf ettikleri eforun birbirinin stratejik olarak yerini tuttuğunu göstermektedir. Bunun bir sonucu olarak, bir danışmanın sarf ettiği efor düzeyi, karar verici ile arasındaki fikir ayrılığı arttıkça artarken, diğer danışmanın karar verici ile fikir ayrılığı arttıkça azalır. Bunu takriben, karar verici danışmanlarını seçerken bir ödünleşmeyle karşı karşıya kalır: Danışmanlarıyla fikir ayrılığını artırarak, bir danışmanın efor düzeyini yükseltirken diğer danışmanın efor düzeyini düşürmek durumunda kalır. Buna rağmen, karar verici eğer iki ekstrem düzeyde aykırı fikirli danışman seçerse, iki benzer fikirli danışmanı seçtiği duruma kıyasla daha iyi durumda olur.