Donuk omuz hastalarında mobilizasyon, egzersiz ve müziğin etkisi

Amaç: Çalışmamızın amacı, donuk omuz tedavisinde, tedavi sırasında hastalara 432 Hertz frekans müzik dinletmenin ağrı, eklem harekt açıklığı, fonksiyonel durum ve yaşam kalitesi üzerine erken dönem etkilerini belirlemektir. Materyal ve Metot: Çalışmamız, Evre 2-3 donuk omuz tanısı almış, çalışmaya katılmaya gönüllü, semptomları 3 aydan uzun süren, 30-65 yaş aralığında 40 hasta dahil edilerek yapıldı. Hastalar rastgele olarak 4 gruba ayrıldı. TENS ve Hotpack uygulamasının ardından Grup 1'e müzik+ mobilizasyon+egzersiz, Grup 2'ye müzik+egzersiz, Grup 3'e mobilizasyon+egzersiz ve Gruba 4'e egzersiz 6 hafta boyunca (18 seans) uygulandı. Ağrı şiddeti Görsel Analog Skalası ile, eklem hareket açıklığı değerlendirilmesi gonyometre ile, fonksiyon Kol –Omuz-El sorunları anketi ve Modifiye Constant Omuz Skoru ile, genel sağlık durumu ve yaşam kalitesi SF-36 Sağlık Denetimi anketi ile değerlendirildi. Değerlendirme tedavi programı öncesinde ve tedavi bitiminde olmak üzere iki kez yapıldı. Normal dağılıma uygunluk Shapiro-Wilk testi, tedavi öncesi ve sonrası grup bazında karşılaştırmaları Wilcoxon Signed Ranks Testi, gruplar arası karşılaştırmaları ise Mann-Whitney testi ile test edilmiştir. Gruplar arası yaş ve BKİ değişken karşılaştırmalarında Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Grup içi değişimlerin etki büyüklüğüne Kazis ve arkadaşlarının belirttiği şekilde bakılmıştır. Bulgular: Grup içi değerlendirmede 4 grupta da ağrı, eklem hareket açıklığı, fonksiyon ve yaşam kaltiesi üzerine istatiksel olarak anlamlı iyileşme görüldü. Gruplar arası fark değerlendirildiğinde ise klasik fizyoterapiye ek olarak uygulanan müzik tedavinin klasik fizyoterapiye göre ağrı, eklem hareket açıklığı, DASH ve Constant skoru üzerine istatistiksel olarak üstünlüğü bulunmamıştır. Sonuç: Çalışmamızda, donuk omuz tedavisinde klasik fizyoterapiye ek olarak uygulanan tedavi sırasında 432 Hertz frekans müzik dinlemenin ağrıyı azaltmada, EHA'nı artırmada ve fonksiyonelliği geliştirmede diğer tedavilerden bir üstünlüğünün olmadığı görülmüştür.