Duygusal emeğin örgütsel özdeşleşme ve örgütsel yabancılaşma üzerindeki etkisinde öz yeterlilik algısının düzenleyici rolü

Bu çalışmanın amacı Sakarya ilinde bulunan kamu kurumunda çalışan öğretmenlerin duygusal emeğin örgütsel özdeşleşme ve örgütsel yabancılaşma üzerindeki etkisinde öz yeterlilik algısının düzenleyici rolünü ortaya koymaktır. Çalışmanın ilk dört bölümünde kuramsal çerçevede sunulan duygusal emek, örgütsel özdeşleşme, örgütsel yabancılaşma ve öz yeterlilik algısı değişkenleri ile demografik değişkenler arasındaki ilişkiler ortaya konmuştur. Kamu okullarında çalışmanın yapıldığı dönemde görevde olan 283 öğretmenden anket yoluyla elde edilen veriler, beşinci bölümde SPSS 25.0 programı kullanılarak istatistiksel yöntemlerle açıklanmış ve bu değişkenler arası ikili ilişkiler ve düzenleyici ilişkiler incelenmiştir. Duygusal emek ile örgütsel özdeşleşme arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Duygusal emek ile örgütsel yabancılaşma arasında negatif ve anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Yüzeysel rol yapma ile sadakat arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Derinden rol yapma ile ait olma arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Samimi davranış ile sadakat arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Yüzeysel rol yapma ile yetkisizlik arasında negatif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuşken yüzeysel rol yapma ve genel örgütsel yabancılaşma arasında negatif yönde ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Derinden rol yapma ile kendine yabancılaşma arasında negatif yönde ve anlamlı; derinden rol yapma ile genel örgütsel yabancılaşma arasında negatif yönde ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Samimi davranış ile anlamsızlık arasında negatif yönde ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Elde edilen bulgular çalışmanın sonuç bölümünde yorumlanmıştır.