Efficient unconstrained iris recognition system based on CCT-like mask filter bank

İris tanıma sistemleri, araştırmacıların akademik ve sınai adayları arasında giderek daha fazla dikkat çekmektedir. Near Infrared kamera kullanarak iris görüntüsünü seçmek, segmentasyonu ve ekstraksiyon adımlarını nispeten kolay bir iş haline getirir. Öte yandan, sınırlandırılmamış ortamlarda, iris tanıma sistemleri çok önemli ve yaygın olarak ele alınmaktadır. Son zamanlarda, görünür dalga boyu ortamlarında insan iris şablonlarını parçalayabilen ve tanıyabilen yeni algoritmalar geliştirmeyi amaçlayan birçok yayınlanmış makale bulunmaktadır. Daha az kısıtlı olan ortamların asıl sorunu, göz görüntülerinde artan gürültü kaynakları nedeniyle oluşan yüksek hata oranıdır ve bu durum segmentasyon sürecinde ciddi bozulmaya neden olur. Sonuç olarak, geleneksel iris segmentasyon tekniklerinin çoğu bu zor koşullar altında başarısız olduğu için, iris segmentasyon süreci irisin tanınmasında büyük bir sorun haline gelmiştir. Bu tezde, iris tanıma sistemlerinin hem bölümlendirmesini hem de özütleme adımlarını ele alıyoruz. İlk olarak, görünür dalga boyu ortamlarında elde edilen iris görüntülerini işlemek için yeni bir segmentasyon algoritması önerilmiştir. Önerilen segmentasyon algoritması, bozulmayı ve gürültüyü azaltır Öğrenci olan irisin en kolay ayırt edilebilir bölgesinden arama yapmaya başlar. Bundan sonra, iris, hızlı bir dairesel Hough dönüşümü kullanılarak doğru bir şekilde lokalize edilir. Ek olarak, üst ve alt göz kapaklarını ve kirpikleri iris bölgesinden izole etmek için en uygun yöntemler kullanılır. İkincisi, yeni bir önerilen tanıma sistemi önerilmiştir. Önerilen sistem, yüksek tanıma oranları ve azaltılmış sayıda özellik vektörü açısından performansı teşvik etmektedir. Bu, güvenilir ve hızlı tanıma özelliklerini yansıtır. Ek olarak, sistemin bazı ümit verici özellikleri daha düşük hesaplama karmaşıklığı ile verimli bir şekilde gerçekleştirilebildiği için belirgindir. Önerilen iris tanıma yöntemi, klasik dört iris tanıma yönteminin değiştirilmiş bir versiyonudur, genellikle dört adımdan oluşur: segmentasyon, normalizasyon, özellik çıkarma ve kodlama ve eşleştirme.