Endonezya'da okul öncesi kurumlarda ve ilköğretim okullarında din ve ahlak eğitimi

İnanç, insanın tabiatında, yaratılışında var olan bir eğilim ve ihtiyaçtır. Bu eğilimin yok sayılmaması, eğitimin konusu haline getirilmesi ve insanın bu yönde ihtiyacına karşılık verilmesi gerekir. Din eğitiminin amacı öncelikle insanların mensup oldukları dinin inanç, ibadet ve ahlak esaslarının tanıtımı ve öğretimidir. Bununla birlikte hem toplumsal hem de dünya barışına katkı sunmak üzere ötekine saygı ve hoşgörünün kazandırılması din eğitiminin en temel amaçlarından birisi olmalıdır. Günümüzde küreselleşme kavramı ile ifade edilen, hızı ve yoğunluğu giderek daha da artan insanlar arası ilişkilerin düzenlenmesi, hoşgörü ve saygının, ahlaki erdemlerin yaşatılmasında din eğitiminin katkısı olacaktır. Çünkü din, birey ve toplumların yönlendirilmesinde son derece etkilidir. Çalışmamızın amacı günümüzde Endonezya'daki eğitim sistemi içinde din eğitimine verilen yerin ve din eğitiminin hangi özellikleri taşıdığının belirlenmesidir. Böylece geçmişten bugüne kadarki süre içerisinde hangi dönemlerde nasıl bir değişimin yaşandığı açıklanmış olacaktır. Çalışmada nitel araştırma yöntemine başvurulmuştur. Bu kapsamda, konuyla ilgili kaynak taraması yapılarak hem geçmiş hem de günümüze ait olan bilgiler toplanarak, din eğitiminin yapıldığı kurumlar, din eğitiminin amaçları, içeriği, öğretim yöntemleri ve materyalleri konularında açıklamalar yapılmıştır. Böylece Endonezya'nın bağımsızlığını kazandığı 1945'ten günümüze kadarki dönemde din eğitimi alanındaki değişim genel çizgileri ile tanıtılmıştır. Tespitlerimize göre Endonezya'da 1945 yılında yapılan yasal düzenlemelerle okullarda din dersine yer verilmiştir. Diğer dersler gibi din dersi için de ayrıca öğretim programları hazırlanmıştır. Dersin içeriği İslam inanç, ibadet ve ahlak esaslarından oluşmaktadır. Bunun dışında ayrıca resmi olarak tanınan ve dini eğitimin yapıldığı medreseler de bulunmaktadır. Çalışma esnasında hem tarihi süreçte yaşanan değişim hem de günümüzdeki derslerin amaç, program, içerik ve yöntemler konularında zaman zaman Türkiye'deki din eğitimi uygulamaları ile karşılaştırmalar yapılmıştır.