Enerji ve elektrik yoğunluklarındaki eğilimlerin gelişmişlik ekseninde incelenmesi

Geçmişten günümüze kadar yapılan çalışmalarda, kişi başına düşen gelir düzeylerindeki dengesizliklerin ortadan kalkıp, kalkmayacağı konusu üzerine bir çok araştırma yapılmıştır. Sonuç olarak, yakınsama hipotezi ortaya çıkmıştır. Yakınsama hipotezi; yoksul ülke ya da bölgelerin zamanla varsıl ülke ya da bölgelerin gelişmişlik düzeyine ulaşacağını ve dolayısıyla da gelir seviyeleri bakımından da birbirlerine yaklaşacağını ifade etmektedir. Bu hipotezin temelini gelişmiş olan ülke veya bölgelerden, az gelişmiş ülke ya da bölgelere bir sermaye akışı beklentisi oluşturur. Yakınsama hipotezinin ekonomik büyüme konusu ekseninde kullanılmasının ardından, enerji ile ilgili konularda da bu kavram ile çalışmalar yapılmıştır. Beta yakınsaması, sigma yakınsaması ve gama yakınsaması gibi kavramlar kullanılmış, enerji yoğunluğu ve elektrik yoğunluğu ile ilgili olarak ülkeler arasındaki yakınsama durumları incelenmiştir. Bu çalışmada, yakınsama kavramının tarihsel gelişimi hakkında bilgi verilmiş, beta yakınsaması, sigma yakınsaması ve gama yakınsaması kavramları açıklanmıştır. Ardından, toplam birincil enerji arzı (TBEA), toplam elektrik enerjisi tüketimi (TEET), satın alma gücü paritesine göre hesaplanan gayri safi yurt içi hasıla (GSYH) ve nüfus (NFS) büyüklükleri ile tanımlanan veri kümesi kapsamında, temel büyüklükler ile bunların kişi başına düşen değerleri gözetilerek enerji yoğunluğu (ENYO) ve elektrik yoğunluğu (ELYO) eğilimleri irdelenmiştir. Seçilen ülke gruplarındaki enerji yoğunluğu ve elektrik yoğunluğu yakınsamaları incelenirken, sigma yakınsamasının histogramlarla saptanan ölçümü kullanılmıştır. Enerji ve elektrik yoğunluklarındaki gelişmelerin, gelişmişlik ekseninde incelenmesi ile birlikte Türkiye değerlendirmesi de yapılarak dönemler itibariyle ulaşılan sonuçların karşılaştırılmalı halde sunulması amaçlanmıştır.