Ergenlerin atılganlık, utangaçlık ve yalnızlık düzeyleri

Bu araştırmada, 13-17 yaşları arasındaki ergenlerin atılganlık, utangaçlık ve yalnızlık düzeylerini belirlemek ve bazı değişkenler yönünden incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da yaşayan, 13-17 yaşları arasındaki 194'ü kadın, 158'i erkek olmak üzere toplam 352 ergen oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Rauthus Atılganlık Envanteri kullanılmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler, SPSS versiyon 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bireylerin atılganlık, utangaçlık ve yalnızlık düzeylerini belirlemek amacıyla bağımsız gruplar t testi yapılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin atılganlık, yalnızlık ve utangaçlık düzeylerini saptamak amacıyla puan ortalamalarına bakılmış; yalnızlık puan ortalamalarının orta düzeyde, atılganlık puan ortalamalarının orta düzeyin biraz üzerinde, utangaçlık puan ortalamalarının ise orta düzeyin altında olduğu belirlenmiştir. Yalnızlık düzeylerinde cinsiyete göre anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Erkeklerin atılganlık düzeyi kızlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek iken; kızların utangaçlık düzeyi erkeklerden daha yüksek bulunmuştur. Ergenlerin atılganlık, yalnızlık ve utangaçlık düzeylerinde sosyoekonomik düzeye göre anlamlı bir fark olup olmadığını saptamak amacıyla bir yönlü varyans analizi (ANOVA) yapılmıştır. Ergenlerin utangaçlık düzeyleri ile sosyoekonomik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Ergenlerin atılganlık düzeylerinde ise yüksek ve orta sosyoekonomik düzey değişkenlerinde anlamlı bir farklılaşma olduğu görülürken; aynı zamanda, orta sosyoekonomik düzey değişkeninde anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir. Ayrıca, ergenlerin yalnızlık düzeylerinde düşük ve orta sosyoekonomik düzey değişkeni arasında anlamlı farklılaşmaya rastlanmışken, yüksek sosyoekonomik düzey değişkeninde anlamlı bir farklılaşma gözlenmemiştir.