Ergenlik depresyonunun sağaltımında sorun çözme terapisi etkililiğinin bireysel ve grup formatı açısından karşılaştırılması

Depresyon ergenlik döneminde görülen en yaygın psikopatolojilerden biridir. Nüks etme ve şiddetlenme riski yüksek olduğu için yetişkinlik dönemine dek uzanan bir sağlık sorununa dönüşebilmektedir. Bu sebeple erken dönemde tedavi edilmesi önemli olabilmektedir. Sorun çözme terapisinin (SÇT) depresyonun sağaltımındaki etkililiği yetişkin örnekleminde çok kez araştırılmış olsa da depresif ergenler ile yapılan araştırma sayısı sınırlıdır. Bu çalışmada bireysel ve grup formatında uygulanan SÇT'nin ergenlerdeki depresif belirtilerin sağaltımındaki etkililiğini değerlendirmek üzere 41 lise öğrencisi seçkisiz atama yöntemiyle bireysel SÇT (N = 13), grup SÇT (N = 14) ve bekleme listesi (N = 14) olmak üzere üç koşuldan birine atanmıştır. Müdahale öncesi, sonrası ve 3 ay sonrası olmak üzere 3 kez ölçüm alınmıştır. SÇT'nin depresif belirtiler üzerindeki etkisinin yanı sıra algılanan stres düzeyi, sorun çözme becerisi, bilişsel esneklik, fonksiyonel olmayan tutumlar ve algılanan sosyal destek üzerindeki etkisi de incelenmiştir. Sonucunda hem bireysel hem grup SÇT alan grupların tedavi almayan bekleme listesi koşulundaki gruba göre depresif belirtilerinin istatistiki olarak anlamlı düzeyde azaldığı ve bu düşüşün uygulama formatından (bireysel SÇT veya grup SÇT) bağımsız olduğu bulunmuştur. Diğer değişkenlerin öntest sontest ölçümleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç olarak hem bireysel formatta hem de grup formatında uygulanan SÇT'nin ergenlik döneminde görülen depresif belirtilerin azaltılmasında kullanılabilecek etkili bir psikoterapi yöntemi olabileceği söylenebilmektedir.