et-Teysîr fi't-Tefsîr'in Âl-i İmrân Sûresi 146-200. âyetleri (190-214. Varaklar) bağlamında tahkik ve değerlendirmesi

Bu çalışmada Ömer Nesefî'nin "et-Teysîr fi't-Tefsîr" adlı eserinde, Âl-i İmrân Sûresi'ni içeren el yazmaları incelenmiştir. Ömer Nesefî, yaşadığı dönemin ve yetiştiği coğrafyanın da etkisiyle, çalışmaları sayesinde sadece müfessir olarak değil kelâmcı, hanefî fakihi, tarihçi, nahiv âlimi ve edebiyatçı olarak da tanınmıştır. Çalışmamız giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın konusu, amacı, yöntemi ve kaynakları hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölüm üç başlıktan oluşmaktadır. İlk başlıkta "et-Teysîr fi't-Tefsîr" in özelliklerinden ve müfessirin bu eseri telif ederken yararlandığı kaynaklardan kısaca bahsedilmiştir. İkinci ve üçüncü bölümde ise eser rivâyet ve dirâyet yöntemi açısından incelenmiştir. Rivâyet yönteminde, "et-Teysîr fi't-Tefsîr" Kur'ân'ın Kur'ân'la, Kur'ân'ın sünnetle, Kur'ân'ın sahâbe görüşleriyle ve Kur'ân'ın tâbiîn görüşleriyle tefsiri açısından tahlil edilmiştir. Dirâyet yönteminde ise dilbilimsel, kelâmî ve tasavvufî açıdan tefsirleri tahlil edilmiştir. İkinci bölümde "et-Teysîr fi't-Tefsîr"in Âl-i İmrân sûresi 146-200. âyetler arası tahkikli metni yer almaktadır. Eserin tahkikinin hazırlandığı bu bölüm için Manisa Yazma Eserler Kütüphanesi 67/1-8 noda kayıtlı olan nüsha esas kabul edilmiştir. Tahkikte kullanılan ikinci nüsha ise Nuruosmaniye Yazma Eserler Kütüphanesinde mevcut olan 249 nolu nüshadır. Anahtar kelimeler: Ömer Nesefî, et-Teysîr fi't-Tefsîr, Âl-i İmrân Sûresi, Tahkik.