Evde eğitime ilişkin tutum ölçeğinin geliştirilmesi

Evde eğitim, çeşitli sağlık sorunları, engeller veya özel durumlar nedeniyle örgün eğitim kurumlarından doğrudan yararlanamayan öğrencilere yönelik olarak planlanan alternatif bir eğitim hizmetidir. Bu hizmet, öğrencilerin sağlık ya da özel durumları nedeniyle okula devam edememeleri halinde, eğitim süreçlerinden geri kalmamalarını sağlamak amacıyla uygulanmaktadır. Temel hedef, öğrencilerin öğrenme haklarının korunması ve akademik gelişimlerinin sürekliliğinin sağlanmasıdır. Böylece öğrenciler, içinde bulundukları koşullara rağmen eğitim hayatlarına düzenli ve sistemli bir şekilde devam edebilmektedir. Evde eğitim uygulamaları, öğrencinin bireysel özellikleri ve öğrenme ihtiyaçları dikkate alınarak planlanmakta; eğitim süreci, müfredat doğrultusunda görevli öğretmenler tarafından öğrencinin bulunduğu ortamda yüz yüze yürütülmektedir. Gerektiğinde, öğrenme süreci çeşitli dijital materyaller, çevrim içi kaynaklar ve teknolojik araçlarla desteklenerek daha etkili hale getirilmektedir. Böylece öğrencinin akademik gelişimi kesintiye uğramadan sürdürülebilmekte, öğrenme süreci daha esnek ve erişilebilir bir yapıya kavuşmaktadır. Bu model, öğrencinin eğitim sürecine aktif katılımını sürdürmesine olanak tanırken, aynı zamanda sosyal-duygusal açıdan da desteklenmesini hedefler. Evde eğitim hizmetinin etkili sunumu, öğretmenlerin bu sürece ilişkin bilgi, beceri ve tutumlarıyla doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle öğretmen tutumları, evde eğitimin başarısı açısından belirleyici bir unsur olarak görülmektedir. Bu araştırma, sağlık sorunları nedeniyle örgün eğitimden faydalanamayan öğrencilere sunulan evde eğitim hizmetine yönelik öğretmen tutumlarını ölçmek amacıyla geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmeyi hedeflemiştir. Çalışmada, evde eğitim uygulamalarının önemi ve bu hizmetlerin etkili bir şekilde sunulabilmesi için öğretmenlerin tutumlarının belirlenmesi üzerinde durulmuştur. Araştırma kapsamında, evde eğitim sürecinde görev almış öğretmenlerin deneyim ve görüşleri dikkate alınarak, 9 maddelik bir tutum ölçeği geliştirilmiştir. Ölçek geliştirme sürecinde, literatür taraması yapılmış ve uzman görüşleri doğrultusunda madde havuzu oluşturulmuştur. Verilerin analizinde, Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) testi kullanılarak verilerin faktör analizine uygunluğu değerlendirilmiş, ardından Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ile ölçeğin yapı geçerliliği test edilmiştir. Güvenilirlik analizlerinde, Cronbach Alfa katsayısı hesaplanmış ve ölçeğin iç tutarlılığının oldukça yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar, geliştirilen 9 maddelik ölçeğin yüksek geçerlik ve güvenirlik değerlerine sahip olduğunu göstermiştir. Bu bulgular, evde eğitim hizmetlerinin etkili bir şekilde uygulanabilmesi için öğretmenlerin tutumlarının ölçülmesine yönelik değerli bir araç sunulduğunu ortaya koymaktadır.