Evli bireylerin evlilik doyumu ve eşe kendini açma düzeylerinde psikolojik esnekliğin aracı rolü

Bu araştırmanın amacı, evli bireylerin evlilik doyumu, eşe kendini açma ve psikolojik esneklik düzeylerinin demografik değişkenlere göre incelenmesi ve evlilik doyumu ile eşe kendini açma arasındaki ilişkide psikolojik esnekliğin aracı rolünün test edilmesidir. Araştırma katılımcıları Türkiye'nin farklı illerinde yaşayan, 344 evli bireyden (237 kadın, 107 erkek) oluşmaktadır. Araştırma betimsel ve ilişkisel araştırma modelinde tasarlanmıştır. Araştırma verileri; Evlilik Yaşamı Ölçeği, Eşe Kendini Açma Ölçeği, Kabul ve Eylem Formu-II ve Demografik Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırmada evlilik doyumu, eşe kendini açma ve psikolojik esneklik düzeylerinin demografik özelliklere göre incelenmesinde t-testi ve tek yönlü varyans analizi, aracılık rolünün test edilmesi amacı ile yapısal eşitlik modeli kullanılmıştır. Araştırmada evli bireylerin evlilik doyumu, eşe kendini açma ve psikolojik esneklik düzeylerinin cinsiyete göre farklılık göstermediği bulunmuştur. 21-30 yaş grubundaki bireylerin evlilik doyumu ve eşe kendini açma düzeylerinin daha yüksek olduğu, psikolojik esnekliğin ise yaşa göre değişmediği bulunmuştur. Ayrıca evlilik süresi 1-11 ay olan bireylerin evlilik doyumu, 5-10 yıl olanların ise psikolojik esneklikleri diğer gruplara göre daha yüksek bulunmuştur. Yine çocuk sahibi olmayan bireylerin evlilik doyumu ve eşe kendini açma düzeyleri daha yüksek iken, psikolojik esnekliğin çocuk sayısına göre değişmediği sonucuna ulaşılmıştır. Evlilik doyumu ile eşe kendini açma alt boyutları olan farkındalık ve açıklık arasında negatif, ilişkinin niteliği ile pozitif düzeyde ilişki bulunmuştur. Ayrıca psikolojik esneklik ve farkındalık alt boyutu arasında pozitif, açıklık ve ilişkinin niteliği alt boyutları arasında ise negatif düzeyde ilişki bulunmuştur. Son olarak, psikolojik esnekliğin evlilik doyumu ile eşe kendini açma arası ilişkide kısmi aracılık rolünün olduğu belirlenmiştir.