Farelerde β-adrenerjik stimülasyon ile oluşturulan miyokardial hasarın elektrokardiyografik ve inflamatuar parametreler ile değerlendirilmesi

Amaç: Çalışma şu sorularla ilgilidir: Bir β-adrenerjik uyaran olan "isoproterenol" fare miyokardında enflamatuar/iskemik histopatolojik değişimler oluştururken elektrokardiyografik değişimler de oluşturacak mıdır? Ayrıca, Isoproterenol ile oluşturulmuş miyokart iskemisi H3 reseptör agonisti "Imetit" ile önlenebilir mi? Gereç ve Yöntem: Balb-c fareleri ile dört grup oluşturulmuştur: Saline (SF), Isoproterenol (ISO), Imetit (IMT) ve IMT+ISO kombinasyonu. Ön-koşullanma 7 gün sürmüştür, IMT ve IMT+ISO gruplarında her gün oral 10 mg/kg Imetit ile ön tedavi uygulanmıştır. İskemi oluşturmak için ISO ve IMT+ISO gruplarında son iki gün deri altına 85 mg/kg ISO enjeksiyonu yapılmıştır. Ön-koşullanma sonunda anestezi altında iki kanallı EKG (DI ve "Z") kaydı yapılmıştır. Histolojik değerlendirme için kalpler çıkarılmıştır: Kesitler Hematoxylen-Eosin (H&E) ile boyanmıştır ve enflamasyon parametreleri IL-1β, TNF-α ve MCP-1 seviyelerini değerlendirmek için ilgili immunohistokimyasal antikorlar kullanılmıştır. Bulgular: Z derivasyonunda, J dalgası alanının ISO ile oluşturulan miyokart iskemisi için yeni bir EKG belirteci olduğunu bulduk. İskemiye bağlı hem QJ intervali hem de QRS süresi arttı. H&E değerlendirmesi EKG bulgularını destekledi, IL-1β ve TNF-α sitokinleri iskemik miyokartta değişmezken, MCP-1 arttı. Bu değişimler, imetit ile ön tedavi uygulanmış hayvanlarda görülmedi, MCP-1 hariç. Imetit tek başına (IMT) hem PQ intervali hem de QRS süresini arttırdı. Sonuçlar: Z derivasyonundaki J-dalgası alanı farelerde ISO ile oluşturulan miyokart iskemisindeki histolojik bulgular ile hassas bir şekilde ilişkili görülmektedir. H3 reseptör agonisti Imetit'in neden olduğu PQ intervali ve QRS süresindeki artışlara dayanarak, H3 reseptörlerinin miyokart hücre membranlarında bulunabileceği düşünülmektedir.