Farelerde çiftleşme sonrası uygulanan anti-IL?10 ve anti-TGFß'nın gebe kalma oranları üzerine etkileri

Bu tezde; dişilerde gebelik üzerine önemli etkileri olan IL?10 ve TGFß'ya karşı geliştirilen nötralizan antikorların, farelerde çiftleşme sonrası uygulanmasının gebelik oranları, IL (Interleukin )?2, IL?4, IL?6, IL?10, IL?17, IFN? (Interferon Gamma), TNF? (Tumor Necrosis Factor Alfa) ve TGFß (Transforming Growth Factor Beta)'nın kan serumu ve uterus sıvısındaki konsantrasyonları üzerine etkilerinin belirlenmesi amaçlandı. BALB/C ırkı 21 adet dişi farenin kullanıldığı çalışmada, hayvanlar çiftleştirilerek rastgele üç gruba ayrıldı. Birinci gruptaki hayvanlar kontrol grubu olarak seçildi. İkinci grup hayvanlara çiftleşme sonrası 0,5 mg anti-IL?10; 3. gruptaki hayvanlara da 0,5 mg anti-TGFß intraperitonal olarak enjekte edildi. Tüm gruplardaki hayvanlar çiftleşme sonrası 13. günde dekapite edilerek kanları alındı. Hayvanların uterusları çıkarılarak gebe olup olmadıkları saptandı. Ayrıca, hayvanların uterus yıkama (irrigasyon) sıvıları elde edildi. Uterus sıvılarındaki ve kan serumlarındaki sitokin konsantrasyonları, multiplex immünoassay tekniği kullanılarak belirlendi. Sonuç olarak, gebe kalma oranları açısından gruplar arasında fark bulunmadı. Gebe hayvanların uterus sıvısı sitokin konsantrasyonları karşılaştırıldığında ise anti-IL-10 antikoru enjekte edilen 2. grupta TGFß konsantrasyonunun (P<0,01) diğer gruplara nazaran daha yüksek olduğu tespit edildi. Ancak, gebe hayvanlarda, diğer sitokinlerin hem uterus sıvısı hem de kan serum konsantrasyonları açısından fark bulunmadı. Buna bağlı olarak, çalışmamızda farelerde çiftleşme sonrası anti-IL?10 ve anti-TGFß antikorları uygulanmasının gebelik oranlarına etki etmediği sonucuna varıldı.