Farklı adezivlerin ve ofis tipi beyazlatma uygulamasının braketli dişlerde minenin renk değişikliği üzerine etkisinin spektrofotometrik incelemesi: bir in vitro çalışma

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, iki farklı ortodontik bonding adezivinin ve braketli dişlerde ofis tipi beyazlatma uygulaması yapmanın, debond sonrası mine renk değişikliği üzerine etkisini spektrofotometrik inceleme ile karşılaştırmaktır. Materyal ve Metot: 80 adet insan premolar dişi braketlerin bondlandığı adezivlere, beyazlatma uygulamasına ve renklendirme solüsyonlarına göre dört gruba bölündü: Grup 1, yüksek oranda doldurucu içeren kompozit adeziv ve distile su (Transbond XT=TRXT+DS); Grup 2, yüksek oranda doldurucu içeren kompozit adeziv ve kahve solusyonu (Transbond XT=TRXT+KH); Grup 3, yüksek oranda doldurucu içeren kompozit adeziv ve kahve solüsyonu sonrasında ofis tipi beyazlatma uygulaması (Transbond XT=TRXT+ KH +Opalacence Boost) ve Grup 4, renk bozulmasına dirençli primersiz adeziv ve kahve solusyonu (Orthocem=OC + KH). Dişlerin L*a*b* değerleri, Spectro Shade Micro cihazı ile braket bondingi öncesinde (T0), solüsyonda bekletildikten sonra (T1), Grup 3 için ayrıca beyazlatma uygulamasından sonra (T1B) ve bütün gruplarda debond sonrasında (T2) ölçüldü. Ölçümler kronun insizal, orta ve gingival bölgeleri için ayrı ayrı yapıldı ve T1-T0, T1B-T0 ve T2-T0 farkları kullanılarak ΔE değerleri hesaplandı. Elde edilen verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk testi ile incelendi. Normal dağılan verilerin karşılaştırılmasında Tamhane's T2 testi ve Tukey HSD testi, normal dağılmayan verilerin karşılaştırılmasında Kruskall Wallis H testi kullanıldı ve çoklu karşılaştırmalar Dunn testi ile incelendi. Analiz sonuçları ortalama ± standart sapma ve ortanca (minimum– maksimum) şeklinde sunuldu. Önem düzeyi p<0,050 olarak alındı. Bulgular: Gruplar arası karşılaştırmalarda, T1-T0 ve T2-T0 aşamalarında Grup 1' in ΔE değerleri Grup 2,3 ve 4' ün ΔE değerlerine göre, insizal (p<0,001), orta (p<0,001) ve gingival (p<0,001) bölgelerde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü. T2-T0 aşamasında Grup 3' ün ΔE değerleri Grup 2' ye göre orta (p<0,001) ve gingival (p<0,001) bölgelerde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü. T2-T0 aşamasında, Grup 4' ün ΔE değerleri ile Grup 2 ve Grup 3' ün ΔE değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşmadı (p>0,050). Sonuçlar: Bu in vitro çalışmanın sonuçlarına göre; debond sonrası minede oluşan kahve kaynaklı renk değişikliğini klinik olarak kabul edilebilir düzeyde tutmak için Transbond XT ile bondlanmış braketli dişlere Opalacence Boost ile beyazlatma uygulamak, bonding adezivi olarak Orthocem ya da Transbond XT kullanmaktan daha etkilidir.