Farklı geometrik özelliklere sahip endosteal implantların, farklı yoğunluktaki kemiklere uygulandığında ortaya çıkan değişikliklerin üç boyutlu modelleme ve sonlu elemanlar stres analizi ile değerlendirilmesi

Diş hekimliğinde dental implantlar çeşitli endikasyonalar sebebiyle sıklıkla kullanılmaktadır. Dental implantların başarısında; hastanın sistemik durumu, oral hijyeni, kemik kalitesi ve miktarı, dental imlantların makro ve mikro geometrisi, protetik üst yapısı ve maruz kaldığı kuvvetler gibi çeşitli faktörler etkilidir. Dental implantların başarısının değerlendirilmesinde klinik ve in vitro çalışmalar son derece önemlidir. Özellikle farklı tasarımlardaki dental implantlar ile kemik yoğunluğu ilişkisinin biyomekanik açıdan değerlendirilmesi ve stres değerlerinin elde edilmesi klinik olarak oldukça güçtür. Bu sebeple literatürü incelediğimizde, farklı stres analiz yöntemleri kullanılarak yapılmış pek çok in vitro çalışma vardır. Çalışmamızda 3.75 mm, 4.2 mm çapında ve 11.5 mm uzunluğunda olan 4 farklı endosteal implant kullanıldı. Dental implantlar, abutment yapıları ve protetik üst yapıları (kron) NextEngine 3D lazer tarayıcı ve Rhinoceros 4.0 yazılım programı kullanılarak 3 boyutlu katı model haline getirildi. İmplantları yerleştirmek için 4 farklı kemik modeli (D1, D2, D3 ve D4 kemik kalitesi) tasarlandı. Protetik üst yapının belirli noktalarından toplamda 300 N vertikal ve açılı kuvvet uygulanarak çalışma modelleri oluşturuldu. Yükleme sonucunda implantlar ve kemik modelleri üzerinde oluşan Von Mises stres değerleri 3 boyutlu modelleme ve sonlu elemanlar stres analiz yöntemi (FEM) kullanılarak incelendi. Çeşitli implant tasarımlarının farklı kemik yoğunlukları üzerindeki etkileri değerlendirildi.