Farklı sistemlerle hazırlanan laminate restorasyonların kenar uyumu ve kırılma dayanımının incelenmesi

Amaç: İki farklı preparasyon ve yapım tekniğiyle hazırlanan porselen laminate veneer (PLV) restorasyonların simantasyon öncesi ve simantasyon sonrası kenar, basamak ve iç uyumlarının değerlendirilmesi ve kırılma dayanımlarının belirlenmesidir. Materyal ve metot: Çalışmada 72 adet üst 1.keser diş kullanıldı. PLV'lerin hazırlanmasında 2 farklı preparasyon (bevel ve overlap) ve yapım tekniği (Cerec ve ısı-press tekniği) kullanıldı. Restorasyonların uyumları, simantasyon öncesi ve iki farklı yapıştırma materyali ile simantasyondan sonrası Mikro-BT tekniği ile değerlendirildi. Daha sonra, simante edilen örneklere kırma testi uygulandı. Bulgular: Isı-press tekniğiyle üretilen PLV'lerin kenar aralığı değerleri Cerec ile elde edilenlere göre daha yüksek bulunmuştur. En düşük kenar uyumu değerlerini simantasyon öncesi CB (Cerec-Bevel) grubu gösterirken, en yüksek değerleri EO (Empress-Overlap) grubu göstermiştir. Simantasyon sonrasında EOV (Empress-Overlap-Variolink) grubu hariç tüm gruplarda kenar aralığı değerlerinde artış saptanmıştır. 8 grubun kırılma dayanımları arasında fark bulunmamıştır. Siman tiplerine göre ayrı ayrı değerlendirildiğinde Clearfil Esthetic EX grupları arasında fark bulunmazken, Variolink Veneer gruplarında bevel preparasyon tasarımıyla hazırlanan gruplar daha başarılı bulunmuştur. Sonuç: Çalışmamızda Cerec tekniği, ısı ve press tekniğine göre daha iyi sonuç verdiğinden klinik olarak PLV restorasyon yapımında tercih edilebilir. Overlep preparasyon tipi, simantasyon öncesi daha yüksek değer verirken simantasyon sonrası elde edilen değerler bevel preparasyon dizaynı ile aynıdır. Her iki tip preperasyon tekniği de klinik olarak tavsiye edilebilir. Cerec PC feldspatik seramik bloklar da klinik olarak PLV yapımında güvenle kullanılabilir.