Farklı yüzey işlemlerinin monolitik zirkonya materyalinin mekanik özelliklerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, yüzey işlemi olarak kumlama ve hidroflorik asit (HF) uygulanmasının güncel monolitik zirkonya materyalinin erken ve geç dönem siman bağlantısına, biaksiyel eğme dayancına, t-m faz dönüşümüne etkilerinin incelenmesidir. Disk şeklinde (12×1,2 mm) sinterlenmiş monolitik zirkonya örnekler (VITA YZ XT, Vita Zahnfabrik, Bad säckingen, Almanya) Grup C (kumlama), Grup K20HF (kumlama+%20 HF), Grup K40HF (kumlama+%40 HF), Grup 20HF (%20 HF), Grup 40HF (%40 HF) olacak şekilde 5 gruba bölünerek ilgili yüzey işlemleri uygulandı. Her gruptan birer örneğe X-ışını diferaksiyonu (XRD) ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) analizleri yapıldı. Tüm gruplardan yaşlandırılmış ve yaşlandırılmamış yedişer örneğe makaslama bağlanma dayanımı testi (SBSt) uygulandıktan sonra birer örnek SEM'le analiz edildi. Elde edilen veriler sırasıyla SBS1 ve SBS2 değerleri olarak kaydedildi. Her bir grup için yaşlandırılmış ve yaşlandırılmamış yedişer örneğe biaksiyal eğme testi (BFSt) uygulandı, yaşlandırılan örneklerden birer tanesine XRD ve SEM analizi yapıldı. Elde edilen veriler sırasıyla BFS1 ve BFS2 değerleri olarak kaydedildi. Veriler 2-yönlü varyans analiziyle (ANOVA), gruplar arası farklılıklar Tukey HSD testiyle değerlendirildi. En yüksek SBS değerleri kumlama (Grup C) işlemi için, en düşük SBS değerleri Grup 40HF için kaydedildi, bu fark yaşlandırılmamış gruplar için anlamlıydı (P<0,05). Kumlama işlemi BFS1 ve BFS2 değerlerini anlamlı olarak düşürdü (P<0,05). BFS2 değerleri, BFS1 değerlerinden yüksek bulundu (P<0,05). Hiçbir grupta yapay yaşlandırma öncesi ve sonrası monoklinik faza rastlanmadı. Kumlama, %20 HF ve %40 HF için SBS değerleri arasında fark bulunamadı. Kumlama, monolitik zirkonya materyalinin dayancını HF uygulanmasına göre daha fazla azaltmaktadır. HF uygulaması kumlama yöntemine alternatif bir yüzey işlemi olarak düşünülebilir.