Gergin fleple kapatılan geniş doku defektli yaralarda fibrin doku yapıştırıcısı ve oksitlenmiş emilebilir selüloz polimer hemostatik ajan kullanımının flep sağ kalımı üzerine etkisi

Flepler cilt defektlerini kapatmakta sık kullandığımız yöntemlerdendir. Flep cerrahisinde başarıyı etkileyen birçok faktör bulunmaktadır. Bu faktörlerden biri de ameliyat esnasında kullanılan organik ve inorganik maddelerdir. Flep alanına uygulanan bu maddeler yara iyileşmesini ve flep yaşayabilirliğini etkilemektedir. Yenidoğan omurga ve omurilik defekti olan menigomyelosel kesesi eksizyonu sonrası sırtta geniş defektler oluşmaktadır. Flebin cilt defektine göre küçük olduğu durumlarda gergin olarak kapatılması sonrası kısmi veya tam nekroz gelişmesi ve revizyon ameliyatları gereksinimi ciddi problemdir. Çalışmamızda bu tür defektlerin kapatılması sırasında kullanılan fibrin doku yapıştırıcı ve oksitlenmiş emilebilir selüloz polimer hemostatik ajanın ayrı ayrı ve kombine kullanımlarının flep ve yara iyileşmesi üzerine etkilerini ortaya koymayı amaçladık. Çalışmada 32 adet 16-18 haftalık Wistar Albino türü dişi rat 4 gruba ayrıldı. Tüm deneklerin sırt bölgesinde 6x8 cm'lik tam kat cilt defekti oluşturuldu. Defekt oluşturulmasını takiben 1:4 en boy oranına sahip Limberg deri flebi planlanıp kaldırıldı. Birinci gruptaki deneklere flep yeni yerine dikildikten sonra ek işlem yapılmadı. Flep altına, ikinci grupta emilebilir selüloz polimer hemostatik ajan, üçüncü grupta fibrin doku yapıştırıcı, dördüncü grupta ise her iki ajan birlikte uygulandıktan sonra flepler yeni yerlerine dikildi. Cerrahi işlemler tamamlandıktan sonra yara yerleri kapalı pansumanla takip edildi. Postop 7. günde defektleri kapatmada kullanılan flepler blok olarak eksize edilip makroskobik olarak flep sağ kalım ölçümü yapılarak değerlendirildi. Ayrıca mikroskobik olarak yara iyileşmesi değerlendirildi. Sonuç olarak flep cerrahisi esnasında kullanılan, oksitlenmiş emilebilir selüloz polimer hemostatik ajan ile fibrin doku yapıştırıcının ayrı ayrı ve kombine kullanımlarının hem yara iyileşmesi üzerine olumlu etkisi olduğu hem de flep yaşayabilirliğini artırdığı tespit edildi.