Güncel restoratif materyallerin dijital radyografi sistemiyle radyoopasitelerinin değerlendirilmesi

Güncel Restoratif Materyallerin Dijital Radyografi Sistemiyle Radyoopasitelerinin Değerlendirilmesi Amaç: Bu çalışmanın amacı, dijital radyografi kullanarak kliniklerde rutinde kullanılan çinko fosfat siman, cam iyonomerler (geleneksel cam iyonomer siman, yüksek biyoaktiviteye sahip bir cam iyonomer olan karbomer, yüksek viskoziteli cam iyonomer siman), direkt kompozitler, bulk-fill kompozitler, amalgam ve hibrit seramikler gibi restoratif materyallerin farklı kalınlıklardaki radyoopasitelerini değerlendirmek ve bunları mine, dentin ile kıyaslamaktır. Önemi: Restorasyonlarda kullanılan dental materyallerin radyopasitesi özellikle radyografik tanı için çok önemlidir. Dental materyallerin optimal radyoopasiteye sahip olmaları; restorasyon sınırlarının gözlenmesi, sekonder çürüklerin teşhis edilmesi, kavite kenarlarına restorasyonun adaptasyonunun izlenmesi, boşlukların ve rekürrent çürüklerin radyografik olarak tespit edilebilmesi bakımından önemlidir. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 17 adet dental materyal ile mine ve dentinin radyoopasiteleri test edilmiştir. Çalışmada kullanılmak üzere restoratif diş hekimliği klinik uygulamalarında sıklıkla kullanılan materyaller seçilmiştir. Tüm materyaller ve mine, dentin örnekleri 5 mm çapında; 1, 2 ve 4 mm kalınlığında her boyutta 4 örnek olacak şekilde hazırlandı. Mine ve dentin örnekleri elde etmek için yeni çekilmiş 4 adet üçüncü molar diş kullanıldı. Örneklerin densitesinin alüminyum ile olan ilişkisini değerlendirmek için alüminyum basamak referans olarak kullanıldı. Her materyale ait 4 örnek, diş kesitleri ve alüminyum step-wedge fosfor plak üzerine yerleştirilerek ışınlandı ve görüntü reseptörü olan fosfor plak özel tarayıcı ile tarandıktan sonra görüntü bilgisayar monitöründe izlendi. Örneklerin radyoopasitelerinin dijital radyograflarla belirlenmesinin ardından bir görüntü işleme pogramına aktarıldı. Program ile her örnekten 3 ölçüm (her materyal için 12 ölçüm) yapılarak değerlerin ortalaması hesaplandı. Bu değerler Al cinsine çevirildi. Bulgular: Radyoopasite test verilerinin ölçümü, radyoopasitenin materyalin kalınlığından ve materyalin cinsinden önemli ölçüde etkilendiğini göstermiştir (p <0.05). 1mm kalınlıkta en düşük radyoopasite değerine sahip materyaller GCP Glass Fill, 2 ve 4 mm de ise Vita Enamic'dir. En yüksek radyoopasite değerlerini ise amalgamdan sonra 1 ve 2 mm kalınlıkta Adhesor gösterirken, 4 mm'de Master Dent göstermiştir. Sonuçlar: Farklı kalınlıklardaki restoratif materyallerin radyoopasitelerinde önemli farklıklar ortaya çıkmıştır. Materyal türleri ve kalınlıkları radyoopasite değerlerini değiştirmiştir. Anahtar Kelimeler: Radyoopasite, Bulk-Fil Kompozit, Cam İyonomer Siman, Hibrit Seramik.