Güney Kore'nin modernleşme sürecinin zemini olarak senkretizm

Güney Kore'nin genç bir ulus devlet olarak 20. yüzyılın ikinci yarısında kat ettiği yol Anglosakson literatürde "Han Mucizesi" olarak adlandırılmış, Batı-dışı toplumlara "gelenekçi modernleşme" modeli olarak sunulmuştur. Önce ithal ikâmeci üretimle, ardından da ihracat odaklı ağır sanayi hamlesiyle kalkınma konusunda çok kısa sürede bir mucize yarattığı düşünülen Güney Kore'nin bu başarısı indirgemeci bir tavırla Amerikan yardımlarına bağlanır ve kat ettiği yolun Güneydoğu Asya'daki diğer modernleşme hikâyelerine benzediği düşünülür. Güney Kore'nin yakaladığı demokratik olgunluk da, kalkınma hamlesinin ülkenin refah seviyesini getirdiği noktanın doğal sonucu olarak görülür. Ne var ki, Güney Kore'nin modernleşme hikâyesini Güneydoğu Asya'daki komşularının deneyimlerinden ayıran önemli bir yönü vardır: Hristiyanlaşma, özellikle de Protestanlaşma. Protestanlık, diğer Güneydoğu Asya ülkelerinde yakalayamadığı başarıyı, yarımadaya daha önce giren Katoliklerin başarısızlığından ders alarak ve başarısıyla kendisine model teşkil eden bir senkretik din sayesinde, Doğu Öğretisi ya da Semâvî Yol dini sayesinde, Güney Kore'de yakalar. Sözkonusu senkretik modelin, Güney Kore'nin kalkınma ve demokratikleşme süreçlerine de önemli etkisi olmuştur. İşbu mütevazı tez çalışması, tarihsel sosyolojinin imkânlarından yararlanarak, Güney Kore'nin modernleşme deneyimini özel kılan bu örüntüyü ortaya koymayı amaçlamıştır.