Haldun Taner'in "Ay Işığında Şamata" oyunundaki kişilerin trajikomik bağlamda incelenmesi

Bu araştırmada, Türk Tiyatrosu'nun önemli oyun yazarlarından Haldun Taner'in "Ay Işığında Şamata" adlı oyununun oyun kişilerinin trajikomik unsurlarının incelemesi yapılmaktadır. Hayatı, bakış açısı, yaşamı, eserleri açısından saygın bir kişilik oluşturan yazarın hemen her oyununda geleneksel izleri görmek mümkündür. "Ay Işığında Şamata" adlı oyunuyla da, bu geleneği bozmayıp oyun kişileri üzerinden Türk toplum yapısını eleştirel-gerçekçi bir biçimde gözler önüne sermektedir. Türk Tiyatrosu'nun Köy Seyirlik Oyunları ile başlayıp, Hacivat-Karagöz Oyunu, meddah, Orta Oyunu ve Kukla Oyunu ile devam eden sürecinde "Ay Işığında Şamata" adlı oyun, komik unsurların trajik unsurlarla bir araya gelerek trajikomiği oluşturması açısından modern Türk Tiyatrosu'nun güzel örneklerinden birini oluşturmaktadır. Haldun Taner bu oyunda "kişiler arası iletişimi, yozlaşmayı, statüyü, insanlar arasındaki üstünlük kurma çabalarını; Türk toplumunun özelliklerini ve Türk toplumunun ahlak yapısını" anlatmaktadır. Oyunun birinci perdesinde bunları anlatan Haldun Taner'in ikinci perdede seyircilerin arasına oturttuğu oyuncu-seyirciler tarafından oyunun eleştirilmesi üzerine sahnedeki oyunculara oyunu tekrar oynatması trajikomik bir durum yarattığı anlaşılmaktadır. Toplumda olan ile olması gerekeni gözler önüne seren yazar bu oyunla toplumun trajikomik kişilerine ve durumlarına örnek oluşturacak bir eser ortaya koyduğu bilinmektedir. Bu eserdeki kişileri trajikomik bağlamda incelemek amacıyla yazılan bu tez, geleneksel Türk tiyatrosunun yapısını ve bu yapıyı oluşturan kişileri araştırmak bakımından önem arz etmektedir. Anahtar Kelimeler: Geleneksel, Tiyatro, Türk, Oyun, Komik, Trajik, Trajikomik.