Hasta/hasta yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerilerinin şiddet eğilimine etkisi

Çalışmamızın amacı hasta, hasta yakını ve sağlık çalışanlarının, iletişim becerileri ve şiddet eğilimleri arasındaki ilişkiyi, hasta/yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerileri ve şiddet eğilimlerine etki eden faktörleri belirlemektir. Araştırmamız tanımlayıcı ve ilişki arayıcı özelliktedir. Araştırmanın evrenini, Tokat ili merkezinde faaliyet gösteren üç kamu hastanesinde görev yapan sağlık çalışanları, bu hastanelerden 10 Ağustos 2021 ve 30 Ekim 2021 tarihleri arasında polikliniklerde hizmet almış ve yataklı servislerde hizmet almaya devam eden hasta ve yakınları oluşturmuştur. Çalışmaya katılmayı kabul eden iki yüz hasta, iki yüz hasta yakını ve yüz yetmiş iki sağlık çalışanı olmak üzere beş yüz yetmiş iki hasta/yakını ve sağlık çalışanları örneklem grubunu oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, üç grup için ayrı ayrı oluşturulan Bilgi Formu, Şiddete Yönelik Tutum Ölçeği (ŞYTÖ) ve İletişim Becerileri Envanteri (İBE) ile elde edilmiştir. Araştırma verilerimizin değerlendirilmesinde SPSS 23.0 programı kullanılmıştır. Normal dağılıma uygunluk Kolmogorov Smirnov testi ile incelenirken, ölçek puanları ve alt boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesinde normal dağılmayan verilerde Spearman rho korelasyon katsayısı normal dağılan verilerde ise Pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Elde edilen veriler, lineer regresyon analizi ile değerlendirilerek, hasta/yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerileri ve şiddet eğilimleri üzerine etkili, bilgi formumuzdaki tanımlayıcı özelliklere ilişkin risk faktörleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda sağlık çalışanları için ŞYTÖ ile İBE puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü zayıf bir ilişki; hasta bireyler için ŞYTÖ ile İBE puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü zayıf bir ilişki; hasta yakınları için ise ŞYTÖ ile İBE puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü zayıf bir ilişki saptanmıştır. Regresyon analiz sonucumuza göre ise; yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim, yaşanılan yer, meslek, çalışma ortamındaki iletişimi değerlendirme, sunulan hizmeti değerlendirme ve kendine zarar vermeyi düşünme durumu değişkenlerimiz ile İBE ve ŞYTÖ puanları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Her alanda olduğu gibi sağlık alanında da giderek artan şiddet olaylarının önlenebilmesi amacıyla, hasta/yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerilerinin güçlendirilmesi ve şiddet olgusuna etkisi olan risk faktörlerinin belirlenmesinin sorunun çözümüne katkı sağlayacağı düşünülmektedir.