Hekimlerin karşılaştıkları problemlerin defansif tıp açısından araştırılması

Günümüzde hasta hekim ilişkisi gerek sağlık sektöründe çalışma koşullarının ağırlığı gerekse talebe göre hizmet vericilerin sayısının azlığı nedeni ile yeter derecede verimli olamamaktadır. Tüm Dünyada insan haklarındaki gelişmelere paralel şekilde hasta hakları da gelişmiş ve hasta-hekim ilişkisi de beraberinde değişim göstermek ve kaliteli hale gelmek zorunda kalmıştır. Bu süreç hekimlerin kendini korumasına yönelik olan "defansif tıp" kavramını oluşturmuştur. Defansif tıp kısaca; hekimlerin hukuki dava ve cezalarla karşılaşmaması, herhangi bir tazminat ile karşı karşıya gelmemesi ve sigorta primlerinin arttırılması için aşırı korumacı veya çekingen davranmak sureti ile hem tanı hem de tedaviye yönelik tıbbi uygulamaları gereksiz kullanmasıdır. Bu tutum aynı zamanda malpraktis davası ile sonuçlanma ihtimali yüksek olan uygulamalardan kaçınma davranışını içermektedir. Çalışmada hekimlerin mesleklerini icra esnasında karşılaştıkları problemlerin defansif tıp açısından araştırılması hedeflenmiştir. Çalışma dört teorik bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tıbbi uygulama kavramları ve tanımlarına yer verilmiştir. Malpraktis, endikasyon, komplikasyon ve tıbbın hukuksal kavramlarına detaylı yer verilmiştir. İkinci bölümde hak kavramı ve hasta hakları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde hekimlerin hakları yükümlülükleri ve sorumlulukları açıklanmıştır. Bu bölümün son kısmında hekimlerin hem hakları hem de sorumlulukları ve sorumluluklarından kaynaklanan cezai yükümlülükler incelenmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise defansif tıp kavramı incelenmiştir. Defansif tıbbın tanımı, defansif tıp uygulamasının tarihçesi ve pozitif ve negatif defansif tıp kavramları ile ilgili geniş literatür taraması yapılmış ve bu kavramlar açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu bölümde literatürde var olan kantitatif ölçümlü defansif tıp çalışmalarının karşılaştırmalı sonuçları tablolar halinde sunulmuştur.